Ципро в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению ципро в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток ципро, взаимодействие с другими лекарствами, применение ципро (таблетки) при беременности. Инструкции: Ципро в растворе;
Торговое название: Ципро
Международное название: Ципрофлоксацин
Лекарственная форма: Таблетки, покрытые оболочкой, 250мг
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01M Антибактериальные средства группы хинолонов
J01M A Фторхинолоны
Фарм. группа:
Противомикробные препараты – производные хинолона. Фторхинолоны. Ципрофлоксацин. Код АТХ J01MA02
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 25 ºС. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
4 года. Не использовать по истечении срока годности!
Условия продажи: По рецепту
Описание: Таблетки, белые, круглые, двояковыпуклые, покрытые оболочкой.

Состав ципро в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество ципро

ципрофлоксацина гидрохлорида моногидрат 291 мг, (эквивалентно ципрофлоксацину 250 мг)
291 мг ципрофлоксацин гидрохлориді моногидраты (250 мг ципрофлоксацинге баламалы)

Вспомогательные вещества в ципро

целлюлоза микрокристаллическая (Авиджель), крахмал кукурузный, кроссповидон, кроскармеллоза натрия (Асдисоль), кремния диоксид коллоидный, магния стеарат, cостав оболочки – опадри белый (Y-1-7000)*

*гидроксипропилметилцеллюлоза, титана диоксид (Е-171), полиэтиленгликоль
микрокристалды целлюлоза (Авиджель), жүгері крахмалы, кроссповидон, натрий кроскармеллозасы (Асдисоль), коллоидты кремнийдің қостотығы, магний стеараты, қабық құрамы - опадри ақ (Y-1-7000)*

*гидроксиметилпропилцеллюлоза, титанның қостотығы (Е-171), полиэтиленгликоль

Показания к применению таблеток ципро

  • инфекции дыхательных путей
  • инфекции ЛОР-органов
  • инфекции почек и мочевыводящих путей
  • гинекологические инфекции ( в т.ч.аднексит)
  • инфекции пищеварительной системы ( в т.ч. полости рта, зубов)
  • инфекции желчного пузыря и желчевыводящих путей
  • инфекции кожи, слизистых оболочек и мягких тканей
  • инфекции опорно-двигательного аппарата
  • сепсис и перитонит
  • профилактика и лечение инфекций у больных со сниженным иммунитетом (при терапии иммунодепрессантами)
  • тыныс алу жолдарының жұқпаларында
  • ЛОР-ағзалар жұқпаларында
  • бүйрек және несеп шығару жолдарының жұқпаларында
  • гинекологиялық жұқпаларда (соның ішінде аднексит)
  • ас қорыту жүйесінің жұқпаларында (соның ішінде ауыз, тіс қуысының)
  • өт қабы мен өт шығару жолдарының жұқпаларында
  • терінің, шырышты қабықтар мен жұмсақ тіндердің жұқпаларында
  • тірек-қимыл аппаратының жұқпаларында
  • сепсис пен перитонитте
  • иммунитеті төмендеп кеткен науқастарда жұқпалардың алдын алу және емдеуде (иммунодепрессанттармен ем кезінде)

Противопоказания ципро в таблетках

  • повышенная чувствительность к ципрофлоксацину и другим компонентам препарата
  • беременность и период лактации
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • одновременный прием Ципро и Тизанидина
С осторожностью: выраженный атеросклероз сосудов головного мозга, нарушение мозгового кровообращения, психические заболевания, эпилепсия, эпилептический синдром, выраженная почечная и/или печеночная недостаточность, пожилой возраст.
  • ципрофлоксацинге және препараттың басқа компоненттеріне жоғары сезімталдық
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге
  • Ципро мен Тизанидинді бір мезгілде қабылдау
Сақтықпен: ми тамырларының айқын атеросклерозы, ми қан айналымының бұзылуы, психикалық аурулар, эпилепсия, эпилепсиялық синдром, айқын бүйрек және/немесе бауыр жеткіліксіздігі, егде жас.

Побочные действия таблеток ципро

  • боль в ногах
  • ощущение сердцебиения, фибрилляция предсердий, эктопический желудочковый ритм, потеря сознания, артериальная гипертензия, стенокардия, инфаркт миокарда, кардиопульмональный шок, тромбоз сосудов головного мозга
  • головокружения, кошмарные сновидения, галлюцинации, маниакальные реакции, раздражительность, атаксия, судорожные припадки, вялость, сонливость, слабость, недомогание, анорексия, фобии, деперсонализация, парестезии
  • болезненность слизистой полости рта, кандидоз ротовой полости, дисфагия, прободение кишечника, желудочно-кишечные кровотечения, холестатическая желтуха
  • артралгия, боль в спине, тугоподвижность суставов, боль в области шеи или в груди, резкое обострение подагры
  • интерстициальный нефрит, полиурия, задержка мочеиспускание, кровотечения из мочеиспускательного канала, вагинит, ацидоз, болезненность в молочных железах
  • отдышка, носовое кровотечения, отек гортани или легких, икота, кровохарканье, бронхоспазм, тромбоэмболия легочной артерии
  • покраснение лица, отек лица, шеи, губ, слизистой оболочки глаза, рук, кожный кандидоз, гиперпигментация
  • нечеткость зрения, нарушение цветового восприятия, повышенная светочувствительность, снижение остроты зрения, диплопия, боль в глазах, шум в ушах, потеря слуха, нарушение вкусовых ощущений
Постмаркетинговые побочные эффекты (связанные с широким использованием хинолонов, включая ципрофлоксацин без учета взоимодействия лекарственных препартов):
  • тревожное возбуждение, спутанность сознания, бред, токсический психоз, периферическая нейропатия, реакция фотосенсибилизации/фототоксические реакции, гиперестезия, аносмия, обострение тяжелой псевдопаралитической миастении, миоклония, нистагм, потеря вкусовых ощущений, гипестезия, миалгия
  • агранулоцитоз, повышение уровня холестерина в сыворотке крови, повышение уровня глюкозы крови, гемолитическая анемия (угрожающие жизни) подавление деятельности костного мозга, пангемоцитопени, метгемоглобинемия, изменение уровня фенитоина в сыворотке крови и повышение уровня калия, удлинение протромбинового времени, повышение уровня триглицеридов в сыворотке крови
  • альбуминурия, кандидурия, камни в почках
  • запоры, расстройства желудка, дисфагия, метеоризм, желтуха, печеночная недостаточность (включая смертельные случаи), некроз печени, панкреатит, псевдомембранозный колит
  • постуральная гипотензия, гипертония, васкулит
  • тендинит, разрыв сухожилий
  • анафилактические реакции, экссудативная эритема, эксфолиативный дерматит, синдром Стивенса-Джонсона, токсический эпидермальный некролиз
  • кандидоз (влагалища, полости рта)
  • аяқтардың ауыруы
  • жүрек соғуын сезіну, жүрекшелер фибрилляциясы, эктопиялық қарынша ырғағы, естен тану, артериялық гипертензия, стенокардия, миокард инфарктісі, кардиопульмональді шок, ми тамырларының тромбозы
  • бас айналу, шым-шытырық түстер көру, елестеулер, маниакальді реакциялар, ашушаңдық, атаксия, құрысу ұстамалары, сылбырлық, ұйқышылдық, әлсіздік, дімкәстану, анорексия, фобия, өзін-өзі танымау, парестезиялар
  • ауыз қуысы шырышты қабығының ауыруы, ауыз қуысы кандидозы, дисфагия, ішектің тесілуі, асқазан-ішек жолынан қан кету, холестаздық сарғаю
  • артралгия, арқаның ауыруы, буындардың қарысуы, мойын аумағының немесе кеуденің ауыруы, подаграның күрт өршуі
  • интерстициальді нефрит, полиурия, несеп шығару іркілісі, несеп шығатын өзектен қан кету, вагинит, ацидоз, сүт бездерінің ауырсынуы
  • ентігу, мұрыннан қан кету, көмейдің немесе өкпенің ісінуі, ықылық ату, қан түкіру, бронх түйілу, өкпе артериясының тромбоэмболиясы
  • беттің қызаруы, беттің, мойынның, еріннің, көз шырышты қабығының, қолдың ісінуі, тері кандидозы, гиперпигментация
  • анық көрмеу, түстерді ажырата алмау, жарыққа жоғары сезімталдық, көру өткірлігінің төмендеуі, диплопия, көздің ауыруы, құлақтағы шуыл, естімей қалу, дәм сезудің бұзылуы
Постмаркетингтік жағымсыз әсерлер (дәрілік препараттардың өзара әрекеттесуін есептемей, ципрофлоксацинді қоса, хинолондарды кең пайдаланумен байланысты):
  • үрейлі қозу, сананың шатасуы, сандырақтау, уытты психоз, шеткергі нейропатия, фотосенсибилизация реакциясы/фотоуытты реакциялар, гиперестезия, аносмия, жалған салданған ауыр миастенияның өршуі, миоклония, нистагм, дәм сезбей қалу, гипестезия, миалгия
  • агранулоцитоз, қан сарысуында холестерин деңгейінің жоғарылауы, қан глюкозасы деңгейінің артуы, гемолитикалық анемия (өмірге қатерлі), сүйек кемігі қызметінің бәсеңдеуі, пангемоцитопения, метгемоглобинемия, қан сарысуында фенитоин деңгейінің өзгеруі және калий деңгейінің артуы, протромбин уақытының ұзаруы, қан сарысуында триглицеридтер деңгейінің жоғарылауы
  • альбуминурия, кандидурия, бүйректегі тастар
  • іш қатулар, асқазан бұзылыстары, дисфагия, метеоризм, сарғаю, бауыр жеткіліксіздігі (өлімге ұшырататын жағдайларды қоса), бауыр некрозы, панкреатит, жалған жарғақшалы колит
  • постуральді гипотензия, гипертония, васкулит
  • тендинит, сіңірлердің үзілуі
  • анафилактикалық реакциялар, экссудаттық эритема, эксфолиативті дерматит, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз
  • кандидоз (қынаптың, ауыз қуысының)

Особые указания к применению

Ципро может вызывать реакцию со стороны центральной нервной системы, которая может проявляться тремором, напряжением, головокружением, спутанностью сознания, галлюцинациями и судорогами в редких случаях.

В связи с этим, Ципро должен применяться с осторожностью у пациентов с расстройствами центральной нервной системы, включая артериосклероз головного мозга и эпилепсию. У пациентов с судорогами в анамнезе, Ципро можно применяться только на фоне проведения адекватной противосудорожной терапии.

Случаи полинейропатии (на основании неврологических симптомов, таких, как боли, жжение, нарушения чувствительности или мышечная слабость, в отдельности или в комбинации) встречались у пациентов, получавших Ципрофлоксацин.

Ципро следует отменить у пациентов с симптомами нейропатии (боль, жжение, покалывание, онемение, и/или слабость) с целью предотвращения развития необратимых нарушений.

Терапия хинолонами, может быть связана с реакциями гиперчувствительности, которые могут развиться даже после однократного приема препарата.

Терапия с Ципро должна быть прекращена при первых признаках аллергической реакции. При тяжелых анафилактических реакциях, может потребоваться неотложная медицинская помощь.

Как и в случае с другими антимикробными средствами широкого спектра действия, длительное применение Ципро может привести к повышенному росту нечувствительных микроорганизмов и суперинфекции.

При длительной терапии, рекомендуется периодическая оценка функции жизненно-важных органов и систем (почки, печень и кроветворение).

Тяжелые инфекции и микст – инфекции грамм – положительными и анаэробными возбудителями.
Монотерапия Ципро, не предназначена для лечения тяжелых инфекций и инфекций, вызванных грамм – положительными или анаэробными возбудителями. При таких инфекциях, Ципро следует применять в комбинации с другими антибактериальными препаратами.

Стрептококковые инфекции (включая вызванные Streptococcus Pneumoniae).
Ципро не рекомендуется к применению с целью лечения стрептококковых инфекций, ввиду недостаточной его эффективности.

Инфекции мочеполовых путей.
Фторхинолон – резистентные гонококковые уретриты, цервициты, эпидидимо-орхиты, воспалительные процессы малого таза, могут вызываться штаммами Neisseria Gonorrhoeae. Ципро применяется для лечения гонококковых уретритов или цервицитов только в случае, если их возбудитель не является резистентным к данному препарату. При эмпирическом применении Ципро для лечения эпидидимо – орхитов и воспалительных процессов малого таза необходимо назначать его только в комбинации с другими антибактериальными препаратами (например, цефалоспорин). Если не наблюдается клинического улучшения в течение первых трех суток лечения, препарат следует отменить.

Инфекции мочевых путей.
Резистентность к фторхинолонам со стороны кишечной палочки, наиболее часто встречаемого возбудителя инфекций мочевых путей – различна на территории Европейского Союза. При назначении препарата необходимо учитывать чувствительность к фторхинолонам кишечной палочки, высеваемой в данном регионе. Однократное введение Ципро связано с более низкой эффективностью, чем длительная терапия. Это следует принимать во внимание, в связи с повышающимся уровнем не чувсвительности кишечной палочки к хинолонам.

Внутриабдоминальные инфекции.
Имеется недостаточно данных относительно эффективности лечения послеоперационных внутриабдоминальных инфекций Ципро.

Заболевания костей и суставов.
Ципро следует применять в комбинации с другими антибактериальными препаратами в зависимости от результатов микробиологического исследования.

Заболевания мышц и связок.
Ципро не следует применять у пациентов с заболеваниями сухожильной ткани в анамнезе, связанных с применением ципрофлоксацина. Тем не менее, в очень редких случаях, после микробиологического исследования возбудителя и тщательного анализа соотношения риска и пользы, Ципро можно назначать таким пациентам для лечения некоторых тяжелых инфекций, в случае неэффективности стандартной терапии или наличия резистентности микроорганизмов, при условии, что микробиологическое обследование обосновывает показание к применению Ципро. В условиях применения Ципро могут развиваться тендиниты и разрывы сухожилий (особенно Ахиллова сухожилия), иногда с двух сторон и даже в первые 48 часов после начала лечения. Воспаления и разрывы сухожилий могут происходить даже через несколько месяцев после отмены Ципро. Риск тендинопатии может повышаться у пожилых пациентов или пациентов, одновременно получающих терапию кортикостероидами. При наличии любых симптомов тендинита (например, болезненный отек, воспаление), терапию Ципро следует отменить. Следует соблюдать покой пораженной конечности. Ципро следует применять с осторожностью у пациентов с тяжелой псевдопаралитической миастенией.

Фотосенсибилизация.
Ципрофлоксацин, как было доказано, вызывает реакции фотосенсибилизации. Пациентам, принимающим Ципро, следует избегать прямого контакта с солнечными лучами или УФ – облучения в ходе лечения.

Нарушения со стороны сердечнососудистой системы .
Следует применять хинолоны с осторожностью у пациентов с известными факторами риска относительно удлинения QT – интервала, такими, как:
  • наследственный синдром удлиненного QT – интервала
  • одновременное применение препаратов, удлиняющих QT – интервал (например, антиаритмические средства класса 1А и 3, трициклические антидепрессанты, макролиды, антипсихотические препараты)
  • некорректированные электролитные нарушения (например, гипокалиемия, гипомагниемия)
  • сердечная патология (например, сердечная недостаточность, инфаркт миокарда, брадикардия).
Пожилые пациенты и женщины могут оказаться более чувствительными к препаратам, удлиняющим интервал QT. Следовательно, при применении фторхинолонов, включая Ципро, в данных популяциях следует проявлять осторожность.

Желудочно – кишечный тракт.
Развитие тяжелой и упорной диареи в процессе или после окончания терапии (включая несколько недель после окончания лечения) может свидетельствовать о колите, связанном с антибиотиком (угрожающее состояние с возможностью летального исхода), требующем экстренного лечения. Ципро следует немедленно отменить и начать адекватную терапию. Препараты, угнетающие перистальтику кишечника таким пациентам противопоказаны.

Почки и мочевыводящие пути.
Сообщалось о случаях кристаллурии, связанной с ципрофлоксацином. Пациенты, получающие Ципро, должны получать достаточно жидкости, для предупреждения повышенной щелочной реакции мочи. Поскольку Ципро в основном выделяется в неизмененном виде через почки, у пациентов с нарушением почечной функции требуется корректировка дозы, во избежание возникновения побочных эффектов препарата из-за накопления ципрофлоксацина.

Гепатобилиарная система.
Сообщалось о случаях развития печеночного некроза и тяжелой печеночной недостаточности при применении ципрофлоксацина. В случае появления любых симптомов печеночной патологии (анорексия, желтушность кожных покровов и слизистых, потемнение мочи, кожный зуд или напряженный живот), терапию следует отменить.

Дефицит глюкозо-6-фосфатдегидрогеназы.
Имеются сообщения о случаях гемолитических реакций при применении ципрофлоксацина у пациентов с дефицитом глюкозо-6-фосфатдегидрогеназы. У таких пациентов следует избегать применения Ципро, кроме случаев, когда потенциальная польза превышает возможный риск. Следует регулярно проводить исследование крови, в связи с возможным развитием гемолиза.

Резистентность.
В ходе или по окончании курса лечения Ципро, если заболевание вызвано возбудителем, резистентным к препарату, возможно развитие клиники суперинфекции. Имеется также риск возникновения резистентных к препарату штаммов возбудителя при длительном лечении и при лечении нозокомиальных инфекций и / или инфекций, вызываемых стафилококками и псевдомонадами.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Ципро может вызвать ослабление внимания и реакции, поэтому пациентам, принимающим Ципро, следует ограничить деятельность, связанную с необходимостью быстрой концентрации внимания и высокой реакционной способностью. Алкоголь может усилить влияние неблагоприятных факторов.
Ципро орталық жүйке жүйесі тарапынан тремормен, ширығумен, бас айналумен, сананың шатасуымен, елестеулермен және сирек жағдайларда құрысулармен көрініс беретін реакция туғызуы мүмкін.

Осыған орай, Ципро ми артериосклерозы мен эпилепсияны қоса, орталық жүйке жүйесінің бұзылыстары бар емделушілерде сақтықпен қолданылуы тиіс. Сыртартқысында құрысулары бар емделушілерде Ципроны құрысуға қарсы талапқа сай ем жүргізу аясында қолдануға болады.

Полинейропатия жағдайлары (ауыру, ашыту, сезімталдықтың нашарлауы немесе бұлшықет әлсіздігі сияқты әрқайсысы бөлек немесе біріккен неврологиялық симптомдар негізінде) Ципрофлоксацин алған емделушілерде кездесті.

Ципро нейропатия симптомдары (ауыру, ашыту, шаншу, ұйып қалу және/немесе әлсіздік) бар емделушілерде қайтымсыз бұзылулардың дамуын болдырмау мақсатында тоқтатылу керек.

Хинолондармен емдеу препаратты тіпті бір рет қабылдағаннан кейін де дамуы мүмкін аса жоғары сезімталдық реакцияларымен байланысты болуы ықтимал.

Ципромен емдеу аллергиялық реакцияның бірінші белгілерінде тоқтатылуы тиіс. Ауыр анафилактикалық реакцияларда шұғыл медициналық жәрдем қажет болуы мүмкін.

Әсер ету ауқымы кең микробқа қарсы басқа дәрілермен болған жағдайдағы сияқты, Ципроны ұзақ уақыт қолдану сезімтал емес микроорганизмдер мен асқын жұқпаның жоғары артуына алып келуі мүмкін.

Ұзақ уақыт емделу кезінде өмірлік маңызды ағзалар мен жүйелердің (бүйрек, бауыр және қан түзу) функциясын әлсін-әлсін бағалау ұсынылады.

Ауыр жұқпалар және грамм-оң және анаэробты қоздырғыштармен микст-жұқпалану.
Ципро монотерапиясы ауыр жұқпалар мен грамм-оң және анаэробты қоздырғыштар туғызған жұқпаларды емдеуге арналмаған. Мұндай жұқпаларда Ципроны бактерияға қарсы басқа да препараттармен біріктіріп қолдану керек.

Стрептококк жұқпалары (Streptococcus Pneumoniae туғызған түрлерін қоса).
Ципро, тиімділігінің жеткіліксіздігіне орай, стрептококк жұқпаларын емдеу мақсатында қолдануға ұсынылмайды.

Несеп-жыныс жолдарының жұқпалары.
Фторхинолонға төзімді гонококты уретриттер, цервициттер, эпидидимо-орхиттер, кіші жамбастың қабыну үдерістерін Neisseria Gonorrhoeae штамдары туындатуы мүмкін. Ципро, егер оның қоздырғышы осы препаратқа төзімді болмаған жағдайда ғана, гонококты уретриттер немесе цервициттерді емдеуге қолданылады. Ципроны эпидидимо-орхиттер мен кіші жамбастың қабыну үдерістерін емдеу үшін эмпирикалық қолдану кезінде оны бактерияға қарсы басқа препараттармен (мысалы, цефалоспорин) біріктіріп қана тағайындау қажет. Егер емделудің алғашқы үш тәулігінде клиникалық жақсару байқалмаса, препаратты тоқтату керек.

Несеп жолдарының жұқпалары.
Несеп жолдары жұқпаларының ең жиі кездесетін қоздырғышы - ішек таяқшасы тарапынан фторхинолондарға төзімділік Еуропалық Одақ аумағында әр алуан. Препарат тағайындалғанда осы аймақта егілетін ішек таяқшасының фторхинолондарға сезімталдығын ескеру қажет. Ципроны бір рет енгізу ұзақ уақыт емдеу кезіндегіден едәуір төмен тиімділікпен байланысты болады. Мұны, ішек таяқшасының хинолондарға сезімтал болмау деңгейінің артуымен байланысты, назарға алған жөн.

Іш қуысындағы жұқпалар.
Ципроның операциядан кейінгі іш қуысындағы жұқпаларды емдеу тиімділігіне қатысты жеткіліксіз деректер бар.

Сүйектер мен буындар аурулары.
Ципроны, микробиологиялық зерттеу нәтижелеріне қарай, бактерияға қарсы басқа да препараттармен біріктіріп қолдану керек.

Бұлшықеттер мен байламдар аурулары.
Ципроны сыртартқысында ципрофлоксацин қолданумен байланысты сіңірлі тін аурулары бар емделушілерде қолдануға болмайды. Дегенмен де, өте сирек жағдайларда, қоздырғышты микробиологиялық зерттеуден және қауіп пен пайда арақатынасын тиянақты талдаудан соң Ципроны ондай емделушілерге микробиологиялық тексеруде Ципро қолдануға көрсетілімнің негізделу шартымен, стандартты ем тиімсіз немесе микроорганизмдер төзімді болған жағдайда кейбір ауыр жұқпаларды емдеу үшін тағайындауға болады. Ципро қолданылған жағдайларда, емдеу басталғаннан кейін тіпті алғашқы 48 сағат ішінде және кейде екі жақты тендиниттер мен сіңірлердің үзілуі (әсіресе, Ахилл сіңірлерінің) дамуы мүмкін. Сіңірлердің қабынуы мен үзілуі Ципроны тоқтатқаннан кейін бірнеше айдан соң-ақ болуы мүмкін. Тендинопатия қаупі егде жастағы емделушілерде немесе бір мезгілде кортикостероидтармен ем алатын емделушілерде артуы мүмкін. Тендиниттің кез келген симптомдары (мысалы, ауырсынулы ісіну, қабыну) болғанда Ципромен емдеуді тоқтату керек. Зақымданған аяқтың тыныштығын сақтау керек. Ципроны жалған салданған ауыр миастениясы бар емделушілерде сақтықпен қолдану керек.

Фотосенсибилизация.
Ципрофлоксацин, дәлелденгендей, фотосенсибилизация реакциясын туғызады. Ципро қабылдайтын емделушілерге емделу барысында тіке түсетін күн сәулесіне шалдығудан немесе УК-сәулеленуден аулақ болған дұрыс.

Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан бұзылулар.
QT аралығының ұзаруына қатысты белгілі қауіп факторлары бар емделушілерде хинолондар абайлап қолданылу керек, мәселен мыналарда:
  • тұқым қуалайтын QT аралығының ұзару синдромы
  • QT аралығын ұзартатын препараттарды (мысалы, аритмияға қарсы 1А және 3 класс дәрілері, үш циклды антидепрессанттар, макролидтер, антипсихоздық препараттар) бір мезгілде қолдану
  • түзетілмеген электролиттік бұзылулар (мысалы, гипокалиемия, гипомагниемия)
  • жүрек патологиясы (мысалы, жүрек жеткіліксіздігі, миокард инфарктісі, брадикардия).
Егде жастағы емделушілер мен әйелдер QT аралығын ұзартатын препараттарға аса сезімтал болуы мүмкін. Сондықтан, Ципроны қоса, фторхинолондар қолданылғанда аталған қауымдарда сақтық таныту керек.

Асқазан-ішек жолы.
Ем үдерісінде немесе ем аяқталған соң (ем біткеннен кейінгі бірнеше аптаны қоса) ауыр және орныққан диареяның дамуы шұғыл емдеуді талап ететін антибиотикпен байланысты колитке (өліммен аяқталуы мүмкін қатерлі ахуал) айғақ бола алады. Ципроны дереу тоқтатып, талапқа сай емдеуді бастау керек. Мұндай емделушілерге ішек перистальтикасын бәсеңдететін препараттар қарсы көрсетілімді.

Бүйрек және несеп шығару жолдары.
Ципрофлоксацинмен байланысты кристаллурия жағдайлары хабарланды. Ципро алатын емделушілер несептің сілтілік реакциясының жоғарылауынан сақтану үшін жеткілікті сұйықтық ішуі тиіс. Ципро, негізінен, өзгеріссіз күйде бүйрек арқылы бөлініп шығатындықтан, ципрофлоксацин жиналуының салдарынан препараттың жағымсыз әсерлерінің пайда болуына жол бермес үшін бүйрек функциясы бұзылған емделушілерде дозаны түзету қажет болады.

Гепатобилиарлы жүйе.
Ципрофлоксацин қолданылғанда бауырдың ауыр жеткіліксіздігі мен бауыр некрозының даму жағдайлары хабарланды. Бауыр патологиясының кез келген симптомдары (анорексия, тері жабындары мен шырышты қабықтардың сарғаюы, несептің қараюы, терінің қышынуы немесе іштің кернеуі) білінген жағдайда, емді тоқтату керек.

Глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы.
Глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы бар емделушілерде ципрофлоксацин қолдану кезіндегі гемолитикалық реакциялар жағдайлары жөнінде хабарламалар бар. Мұндай емделушілерде, әлеуетті пайдасы болжамды қауіптен артық болатын жағдайлардан басқа, Ципро қолданудан аулақ болу керек. Гемолиз дамуы мүмкін екенімен байланысты, қанға ұдайы зерттеу жүргізген жөн.

Төзімділік.
Ципромен емдеу курсының барысында немесе ол аяқталғанда, егер ауруды препаратқа төзімді қоздырғыш туғызған болса, асқын жұқпа клиникасының дамуы мүмкін. Нозокомиальді жұқпаларды және/немесе стафилококтар мен псевдомонадалар туғызған жұқпаларды емдегенде және/немесе ұзақ уақыт емдегенде препаратқа төзімді штамдардың пайда болу қаупі де бар.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Ципро зейін мен реакцияның әлсіреуін туғызуы мүмкін, сондықтан Ципро қабылдайтын емделушілерге шапшаң зейін шоғырландыру қажеттілігімен және жоғары реакциялық қабілеттілікпен байланысты қызметті шектеген дұрыс. Алкоголь жайсыз факторлар ықпалын күшейтуі мүмкін.

Дозировка и способ применения

Внутрь. Взрослым. Таблетки проглатывают целиком, не разжевывая, с небольшим количеством воды, после еды.

При инфекциях мочевой системы легкой и средней степени тяжести, доза для взрослых - 250мг(1 таб.) 2 раза/сут; при тяжелой и комбинированной форме инфекций - доза для взрослых 500мг (2таб.) 2 раза/сут. Курс лечения 7 – 14 дней.

При острых инфекциях дыхательных путей, суставов, кожи и мягких тканей, доза препарата составляет 500мг (2таб.) 2 раза/сут. При крайне тяжелых формах острых инфекций принимать 2 раза/сут по 750мг (3таб.)

Дозы определяются индивидуально, принимается во внимание тяжесть инфекционного процесса и функциональное состояние почек. Курс лечения 7 - 14 дней.

При острой септицемии, абсцессе, пневмонии, эндокардите, остеомиелите- 750мг (3таб.) 2 раза/сут. Курс лечения 4 – 6 недель.

При гонорее однократная доза составляет 250мг (1 таб.).

При наличии клинического и бактериологического улучшения рекомендуется продолжать лечение в течение 2 – 3 дней.

При стрептококковых инфекциях, курс лечения не менее 10-ти дней.

Режим дозирования при нарушениях функции почек

1.1 При клиренсе креатинина от 31 до 60 мл/мин или его концентрации в плазме крови от 1,4 до 1,9 мг/100 мл, максимальная доза Ципро должна составлять 1000 мг в сутки (2 таб. – 2 раза в сутки).

1.2 При клиренсе креатинина от 5 до 30 мл/мин или его концентрации в плазме крови более 2,0 мг/100 мл, максимальная доза Ципро должна составлять 500 мг в сутки (1 таб. – 2 раза в сутки). При проведении перитонеального диализа, Ципро принимают после окончания процедуры.
Ішке. Ересектерге. Таблеткаларды ас ішуден кейін, аздаған су мөлшерімен, шайнамастан, бүтіндей жұтады.

Ауырлығы жеңіл және орташа дәрежедегі несеп жүйесінің жұқпаларында, ересектерге арналған доза - 2 рет/тәулігіне 250 мг (1 таб.); жұқпаның ауыр және біріккен түрінде, ересектерге арналған доза - 2 рет/тәулігіне 500 мг (2 таб.). Емдеу курсы 7 – 14 күн.

Тыныс жолдарының, буындардың, терінің және жұмсақ тіндердің жедел жұқпаларында препарат дозасы 2 рет/тәулігіне 500 мг (2 таб.) құрайды. Жедел жұқпалардың аса ауыр түрлерінде 2 рет/тәулігіне 750 мг (3 таб.) қабылданады.

Дозалар әркімге жеке белгіленеді, жұқпа үдерісінің ауырлығы мен бүйректің функционалдық жағдайы ескеріледі. Емдеу курсы 7 – 14 күн.

Жедел септицемия, абсцесс, пневмония, эндокардит және остеомиелитте - 2 рет/тәулігіне 750 мг (3 таб.) Емдеу курсы 4 – 6 апта.

Созда бір реттік дозасы 250 мг (1 таб.) құрайды.

Клиникалық және бактериологиялық жақсару болғанда емді 2-3 күн бойы жалғастыру ұсынылады.
Стрептококк жұқпаларында емдеу курсы 10 күннен кем емес.

Бүйрек функциясының бұзылуында дозалау режимі

1.1 Креатинин клиренсі 31-ден 60 мл/минутқа дейін немесе оның қан плазмасындағы концентрациясы 1,4-тен 1,9 мг/100 мл дейін болғанда ең жоғары Ципро дозасы тәулігіне 1000 мг құрауы тиіс (2 таб. – тәулігіне 2 рет).

1.2 Креатинин клиренсі 5-тен 30 мл/ минутқа дейін немесе оның қан плазмасындағы концентрациясы 2,0 мг/100 мл-ден астам болғанда ең жоғары Ципро дозасы тәулігіне 500 мг құрауы тиіс (1 таб. – тәулігіне 2 рет). Перитонеальді диализ жасалғанда Ципро емшара аяқталған соң қабылданады.

Взаимодействие с лекарствами

Совместное применение ципрофлоксацина (перорально) и многовалентных катионсодержащих лекарственных препаратов и минеральных добавок (например, кальций, магний, алюминий, железо), полимерных фосфат-связывающих препаратов (например, севеламер), сукральфата или антацидов, и лекарственных препаратов с высоким содержанием буферных растворов (например, диданозин в таблетках), содержащих магний, алюминий или кальций, снижает уровень всасывания ципрофлоксацина. Следовательно, ципрофлоксацин следует принимать за 1 – 2 часа до или спустя 4 часа после приема данных препаратов.

Ограничение не распространяется на антациды, принадлежащие к классу Н2 – блокаторов.

Пробенецид: пробенецид нарушает почечную экскрецию ципрофлокса-цина. Совместное применение пробенецида и Ципро повышает концентрацию ципрофлоксацина в плазме крови.

Омепразол: одновременное применение Ципро и омепразола приводит к незначительному снижению максимальной плазменной концентрации и средней концентрации в моче ципрофлоксацина.

Теофиллин: при одновременном применении Ципро и теофиллина возможно повышение концентрации в крови последнего. В таких случаях необходимо корректировать дозу теофиллина.

Тизанидин: одновременный прием Ципро с тизанидином ведет к повышению концентрации тизанидина в сыворотке крови, усилению гипотензии и седативного эффекта.

Кофеин: некоторые хинолоны, в том числе Ципро, снижают клиренс кофеина и могут увеличить период его полувыведения из сыворотки крови.

Метотрексат: почечный канальцевый транспорт метотрексата может уменьшиться при одновременном приеме Ципро, что может привести к повышению уровня метотрексата в плазме с повышением риска токсических реакций, связанных с приемом метотрексата.

Пациенты, принимающие метотрексат должны находиться под тщательным наблюдением при одновременном назначении препаратов.

Метоклопрамид: метоклопрамид значительно ускоряет всасывание Ципро, что приводит к более быстрому росту его максимальных плазменных концентраций. Значимого воздействия на биодоступность Ципро не обнаружено.

Фенитоин: одновременное применение Ципро и фенитоина может приводить к повышению или понижению плазменных уровней фенитоина, что требует проведения их мониторинга.

Антибиотики: одновременное применение Ципро, аминогликозидов, бета-лактамных антибиотиков дает аддитивный и синергический эффект.

Циклоспорин: при одновременном применении лекарственных препаратов, содержащих ципрофлоксацин и циклоспорин, наблюдалось транзиторное повышение концентрации креатинина в плазме. Таким пациентам необходимо часто (дважды в неделю) контролировать концентрацию креатинина в плазме.

Антагонисты витамина К: одновременное применение Ципро с антагонистами витамина К может усиливать его антикоагулянтное действие.

Риск может быть разного уровня в зависимости от сопутствующих инфекций, возраста и общего состояния пациента, отсюда влияние Ципро на повышение показателей свертываемости трудно спрогнозировать.

Показатели следует контролировать часто на протяжении одновременного применения Ципро с антагонистами витамина К (например, варфарин, аценокумарол, фенпрокоумон или флуиндион).

Глибенкламид: в некоторых случаях одновременное применение ципрофлоксацина и глибенкламида может усиливать действие глибенкламида (гипогликемия).

Дулоксетин: в клинических исследованиях было установлено, что одновременное применение дулоксетина с сильными ингибиторами изофермента цитохром Р450 1А2, такими, как флувоксамин, может привести к повышению средней концентрации в моче и максимальной концентрации в плазме дулоксетина.

Хотя нет клинических данных по возможному взаимодействию с Ципро, сходных эффектов можно ожидать при их одновременном применении.

Ропинирол: было установлено в ходе клинического исследования, что одновременное применение ропинирола, являющегося ингибитором изофермента цитохрома Р450 1А2 средней мощности с Ципро, приводит к повышению средней концентрации ропинирола в моче и максимальной концентрации в плазме на 84 % и 60 %, соответственно. Рекомендуется мониторинг на предмет раннего выявления возможных побочных эффектов, обусловленных ропиниролом во время лечения и после него и при необходимости проведения коррекции дозы препаратов.

Лидокаин: на здоровых людях было установлено, что одновременное применение лекарственных препаратов содержащих лидокаин, являющийся ингибитором изофермента цитохрома Р450 1А2 средней мощности, с Ципро, снижает клиренс внутривенно введенного лидокаина на 22 %.

Хотя лечение лидокаином хорошо переносится, при одновременном применении возможно взаимодействие с Ципро, приводящее к побочным эффектам.

Клозапин: по окончании одновременного применения 250 мг Ципро с клозапином в течение 7 суток, плазменные концентрации клозапина и N – десметилклозапина были повышены на 29 % и 31 %, соответственно. В период лечения рекомендуется клиническое наблюдение и при необходимости коррекция дозировки клозапина.

Силденафил: одновременное пероральное применение 50 мг силденафила с 500 мг Ципро приводит к повышению средней концентрации в моче и максимальной концентрации в плазме силденафила приблизительно в два раза.

Следует проявлять осторожность при назначении комбинированной терапии с учетом возможного риска и пользы применения данной комбинации.

Влияние на результаты лабораторных анализов: изменения параметров лабораторных анализов, которые предположительно могут быть вызваны применением Ципро, перечислены ниже.

Печеночные пробы: повышение АЛТ (1,9%), АСТ (1,7%), щелочной фосфатазы (0,8%), ЛДГ (0,4%), билирубина сыворотки крови (0,3%).

Анализ крови: эозинофилия (0,6%), лейкопения (0,4%), тромбоцитопения (0,1%), тромбоцитоз (0,1%), панцитопения (0,1%)

Почечные пробы: Имеются сообщения о повышении уровня креатинина сыворотки (1,1%), АМК (0,9%), а также о кристалурии, цилиндрурии и гематурии.

Продукты питания и молочные продукты: кальций в виде элемента питания не оказывает значительного влияния на всасывание. Однако, одновременное применение молочных продуктов или же напитков, обогащенных минеральными веществами (например, молоко, йогурт, апельсиновый сок, обогащенный минеральными веществами) с Ципро следует избегать ввиду возможного снижения его всасывания.
Ципрофлоксацин (ішу арқылы) және құрамында катион бар көп валентті препараттар мен минералды қоспаларды (мысалы, кальций, магний, алюминий, темір), полимерлі фосфат байланыстырушы препараттарды (мысалы, севеламер), сукральфат немесе антацидтерді және құрамында магний, алюминий немесе кальций бар, буферлі ерітінділер мөлшері жоғары (мысалы, таблеткалар түріндегі диданозин) дәрілік препараттарды бірге қолдану ципрофлоксациннің сіңу деңгейін төмендетеді. Сондықтан, ципрофлоксацинді осы препараттар қабылдауға дейін 1-2 сағат бұрын немесе одан кейін 4 сағат өткен соң қабылдау керек.

Шектеу Н2 – блокаторлар класына жататын антацидтерге қойылмайды.

Пробенецид: пробенецид ципрофлоксациннің бүйректік экскрециясын бұзады. Ципро мен пробенецидті бірге қолдану қан плазмасындағы ципрофлоксацин концентрациясын арттырады.

Омепразол: Ципро мен омепразолды бір мезгілде қолдану ципрофлоксациннің несептегі ең жоғары плазмалық концентрациясы мен орташа концентрациясының болымсыз төмендеуіне әкеледі.

Теофиллин: Ципро мен теофиллин бір мезгілде қолданылғанда соңғысының қандағы концентрациясы ұлғаюы мүмкін. Мұндай жағдайларда теофиллин дозасын түзету қажет.

Тизанидин: Ципроны тизанидинмен бір мезгілде қабылдау қан сарысуындағы тизанидин концентрациясының артуына, гипотензия мен тыныштандыратын әсерінің күшеюіне апарады.

Кофеин: кейбір хинолондар, соның ішінде Ципро кофеин клиренсін төмендетеді және оның қан сарысуынан жартылай шығарылу кезеңін ұзартуы мүмкін.

Метотрексат: Ципроны бір мезгілде қабылдағанда метотрексаттың бүйректік өзекшелік тасымалы азаюы мүмкін, бұл метотрексат қабылдаумен байланысты уытты реакциялар қаупін арттыратын плазмадағы метотрексат деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін.

Препараттар бір мезгілде тағайындалғанда метотрексат қабылдайтын емделушілер мұқият қадағалауда болуы тиіс.

Метоклопрамид: метоклопрамид Ципро сіңуін едәуір жеделдетеді, бұл оның ең жоғары плазмалық концентрацияларының өте тез өсуіне алып келеді. Ципро биожетімділігіне елеулі әсер етуі болмаған.

Фенитоин: Ципро мен фенитоинді бір мезгілде қолдану фенитоиннің плазмалық деңгейлерінің жоғарылауына немесе төмендеуіне әкелуі мүмкін, бұл оларға мониторинг жасауды талап етеді.

Антибиотиктер: Ципро, аминогликозидтер, бета-лактамды антибиотиктерді бір мезгілде қолдану аддитивті және синергиялық әсер береді.

Циклоспорин: құрамында ципрофлоксацин мен циклоспорин бар дәрілік препараттарды бір мезгілде қолданғанда плазмадағы креатинин концентрациясының транзиторлы жоғарылауы байқалды. Осылайша, емделушілерге плазмадағы креатинин концентрациясын жиі (аптасына екі рет) бақылап отыру қажет.

К витамині антагонистері: Ципроны К витамині антагонистерімен бір мезгілде қолдану оның антикоагулянттық әсерін күшейтуі мүмкін.

Қауіп қатарлас жұқпаларға, емделушінің жасы мен жалпы ахуалына қарай әртүрлі деңгейде болуы мүмкін, сосын да Ципроның ұю көрсеткіштерінің артуына ықпал етуін болжау қиын.

Ципроны К витамині антагонистерімен (мысалы, варфарин, аценокумарол, фенпрокоумон немесе флуиндион) бір мезгілде қолдану кезінде көрсеткіштерді жиі бақылап отыру керек.

Глибенкламид: кейбір жағдайларда ципрофлоксацин мен глибенкламидті бір мезгілде қолдану глибенкламид әсерін күшейтуі мүмкін (гипогликемия).

Дулоксетин: клиникалық зерттеулерде дулоксетинді Р450 1А2 цитохромы изоферментінің флувоксамин сияқты күшті тежегіштерімен бір мезгілде қолдану дулоксетиннің несептегі орташа концентрациясының және плазмадағы ең жоғары концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін.

Ципромен өзара әрекеттесу мүмкіндігіне қатысты клиникалық деректер жоқ болса да, олар бір мезгілде қолданылғанда ұқсас әсерлерді күтуге болады.

Ропинирол: клиникалық зерттеулер барысында Р450 1А2 цитохромы изоферментінің орташа қуатты тежегіші болып табылатын ропиниролды Ципромен бір мезгілде қолдану ропиниролдың несептегі орташа концентрациясының және плазмадағы ең жоғары концентрациясының, тиісінше, 84 % және 60 % артуына алып келетіні анықталған. Емделу кезінде және одан кейін ропинирол туындататын болжамды жағымсыз әсерлерді анықтау тұрғысынан мониторинг жасау, қажет болса, препараттар дозасын түзету ұсынылады.

Лидокаин: дені сау адамдарда құрамында Р450 1А2 цитохромы изоферментінің орташа қуатты тежегіші болып табылатын лидокаин бар дәрілік препараттарды Ципромен бір мезгілде қолдану көктамыр ішіне енгізілетін лидокаин клиренсін 22 % төмендетеді.

Лидокаинмен емделу жақсы көтерімді болса да, бір мезгілде қолданғанда Ципромен өзара әрекеттесу жүріп, жағымсыз әсерлерге әкелуі мүмкін.

Клозапин: 250 мг Ципроны клозапинмен 7 тәулік бойы бір мезгілде қолдану аяқталғанда клозапин мен N – десметилклозапиннің плазмалық концентрациялары, тиісінше, 29 % және 31 % жоғарылауы мүмкін. Емделу кезеңінде клиникалық бақылау, ал қажет болса, клозапин дозалануын түзету ұсынылады.

Силденафил: 50 мг силденафилді 500 мг Ципромен бір мезгілде ішу арқылы қолдану силденафилдің несептегі орташа концентрациясының және плазмадағы ең жоғары концентрациясының шамамен екі есе жоғарылауына алып келеді.

Біріктірілген ем тағайындалғанда, осы біріктірілімді қолданудың болжамды қаупі мен пайдасын ескере отырып, сақтық таныту керек.

Зертханалық талдаулар нәтижелеріне ықпалы: Ципро қолданудан болатыны жорамалданатын зертханалық талдаулар параметрлерінің өзгерістері төменде тізбеленген.

Бауыр сынамалары: қан сарысуында АЛТ (1,9%), АСТ (1,7%), сілтілік фосфатаза (0,8%), ЛДГ (0,4%), билирубиннің (0,3%) жоғарылауы.

Қан талдау: эозинофилия (0,6%), лейкопения (0,4%), тромбоцитопения (0,1%), тромбоцитоз (0,1%), панцитопения (0,1%)

Бауыр сынамалары: Сарысу креатинині (1,1%), АМК (0,9%) деңгейінің жоғарылауы, сондай-ақ кристаллурия, цилиндрурия және гематурия туралы хабарламалар бар.

Тағам өнімдері және сүт өнімдері: кальций қорек элементі түрінде сіңуге елеулі ықпалын тигізбейді. Алайда, сүт өнімдерін немесе минералды заттармен байытылған сусындарды (мысалы, минералды заттармен байытылған сүт, йогурт, апельсин шырыны) Ципромен, оның сіңуінің төмендеуі мүмкін екеніне орай, бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек.

Передозировка ципро в таблетках

Симптомы: головокружение, тошнота, рвота, диарея.

Лечение: поддерживающая и симптоматическая терапия. Обеспечение достаточного поступления жидкости в организм. С помощью гемо- или перитонеального диализа может быть выведено менее 10% препарата. Специфического антидота нет.
Симптомдары: бас айналу, жүрек айну, құсу, диарея.

Емі: демеуші және симптоматикалық ем. Организмге сұйықтықтың жеткілікті түсуін қамтамасыз ету. Гемо- немесе перитонеальді диализ арқылы 10%-дан аз препаратты шығаруға болады. Арнайы у қайтарғысы жоқ.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

После приема внутрь ципрофлоксацин быстро всасывается из желудочно-кишечного тракта и расределяется в тканях и жидкостях организма.

Биодоступность 50 – 85%. Максимальная концентрация в плазме крови достигается через 1 – 1,5 ч и составляет 0,1 мкг/мл. Связывание с белками плазмы крови 20- 40%. Высокие концентрации препарата наблюдаются в легких, почках, печени, желчном пузыре, семенной жидкости, ткани предстательной железы, миндалинах, эндометрии, фаллопиевых трубах и яичниках. Концентрация препарата в этих тканях выше, чем в сыворотке. Ципрофлоксацин хорошо проникает в кости, слезную жидкость, бронхиальный секрет, слюну, кожу, мышцы, плевру, брюшину, лимфу.

Накапливающаяся концентрация препарата в нейтрофилах крови в 2 – 7 раз выше, чем в сыворотке.

Объем распределения в организме составляет 2 – 3,4 л/кг. В спинномозговую жидкость препарат проникает в небольшом количестве, где его концентрация составляет 6 – 10% от концентрации в сыворотке крови.

Метаболизируется в печени (15 – 30%) с образованием малоактивных метаболитов (диэтилципрофлоксацин, сульфоципрофлоксацин, оксоципро-флоксацин, формилципрофлоксацин). Период полувыведения 3-5 ч, с мочой выводится 50 – 70%, с калом – 15–30%.
Ципрофлоксацин ішке қабылдағаннан кейін асқазан-ішек жолынан тез сіңеді және организмнің тіндері мен сұйықтықтарына таралады. Биожетімділігі 50-85%. Қан плазмасындағы ең жоғары концентрациясына 1-1,5 сағаттан соң жетеді және 0,1 мкг/мл құрайды. Қан плазмасы ақуыздарымен байланысуы 20-40%. Препараттың жоғары концентрациялары өкпе, бүйрек, бауыр, өт қабы, ұрық сұйықтығы, қуық асты безі тіндері, бадамша бездер, эндометрий, фаллопий түтіктері мен аналық бездерде байқалады. Бұл тіндердегі препарат концентрациясы сарысудағыдан жоғары. Ципрофлоксацин сүйектерге, көз жасы сұйықтығына, бронх секретіне, сілекейге, теріге, бұлшықеттерге, плевраға, ішпердеге, лимфаға жақсы өтеді.

Қан нейтрофильдерінде жинақталатын препарат концентрациясы сарысудағыдан 2-7 есе жоғары.

Организмдегі таралу көлемі 2 – 3,4 л/кг құрайды. Жұлын сұйықтығына препарат аздаған мөлшерде өтеді, ондағы концентрациясы қан сарысуындағы концентрациясынан 6-10% құрайды.

Бауырда метаболизденіп (15-30%), белсенділігі аз метаболиттер (диэтилципрофлоксацин, сульфоципрофлоксацин, оксоципрофлоксацин, формилципрофлоксацин) түзеді. Жартылай шығарылу кезеңі 3-5 сағат, несеппен 50-70%, нәжіспен 15-30% шығарылады.

Фармакодинамика

Ципро является синтетическим фторхинолоном, обладает бактерицидными свойствами. Подавляет ДНК-гиразу и угнетает синтез бактериальной ДНК. Действует бактерицидно на грамотрицательные микроорганизмы в период покоя и деления, на грамположительные микроорганизмы – только в период деления.

На фоне приема препарата не происходит параллельной выработки устойчивости к другим антибиотикам, не принадлежащим к группе ингибиторов гиразы, что делает его высокоэффективным в отношении бактерий, устойчивых к аминогликозидам, пенициллинам, цефалоспоринам, тетрациклинам и другим антибиотикам.

Ципро активен в отношении грамотрицательных аэробных бактерий: Campylobacter jejuni, Citrobacter spp, Enterobacter spp., Escherichia coli, Haemophilus spp., Klebsiella spp., Morganella morganii, Proteus spp., Providencia spp., Pseudomonas aeruginosa, Salmonella spp., Serratia marcensens, Shigella spp., Neisseria spp., Aeromonas spp., Vibrio spp., Yersinia spp., Psteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, грамположительных аэробных бактерий: Staphylococcus spp, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes.

Препарат также активен в отношении некоторых внутриклеточных возбудителей (Leoginella pneumophila, Brucella spp., Chlamydia trachomatis, Listeria monocytogenes, Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium kansasii, Corynebacterium diphtheriae).

К препарату умеренно чувствительны Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis, Mycoplasma hominis, Gardnerella spp., Mycobacterium avium-intracellulare (для их подавления требуются высокие концентрации).

К препарату устойчивы Bacteroides fragalis, Pseudomonas cepacia, Pseudomonas maltophilia, Ureaplasma urealyticum, Clostridium difficile, Nocardia asteroides.

Препарат неактивен в отношении Treponema pallidum.

Большинство стафилококков, устойчивых к метилциллину, резистентны и к Ципро.
Ципро синтетикалық фторхинолон болып табылады, бактерицидті қасиеттері бар. ДНҚ-гиразаны басады және бактериялық ДНҚ синтезін бәсеңдетеді. Грамтеріс микроорганизмдерге тыныштық және бөліну кезеңінде, грамоң микроорганизмдерге тек бөліну кезеңінде бактерицидті әсер етеді.

Препарат қабылдау аясында гираза тежегіштері тобына жатпайтын басқа антибиотиктерге төзімділіктің қатарласа өндірілуі жүрмейді, бұл оны аминогликозидтерге, пенициллиндерге, цефалоспориндерге, тетрациклиндерге және басқа антибиотиктерге төзімді бактерияларға қатысты жоғары тиімді етеді.

Ципро грамтеріс аэробты бактерияларға: Campylobacter jejuni, Citrobacter spp., Enterobacter spp., Escherichia coli, Haemophilus spp., Klebsiella spp., Morganella morganii, Proteus spp., Providencia spp., Pseudomonas aeruginosa, Salmonella spp., Serratia marcensens, Shigella spp., Neisseria spp., Aeromonas spp., Vibrio spp., Yersinia spp., Psteurella multocida, Plesiomonas shigelloides;

грамоң аэробты бактерияларға: Staphylococcus spp., Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes қатысты белсенді.

Препарат кейбір жасушаішілік қоздырғыштарға да (Leoginella pneumophila, Brucella spp., Chlamydia trachomatis, Listeria monocytogenes, Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium kansasii, Corynebacterium diphtheriae) қатысты белсенді.

Препаратқа Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis, Mycoplasma hominis, Gardnerella spp., Mycobacterium avium-intracellulare (оларды бәсеңдету үшін жоғары концентрациялар қажет болады) орташа сезімтал.

Препаратқа Bacteroides fragalis, Pseudomonas cepacia, Pseudomonas maltophilia, Ureaplasma urealyticum, Clostridium difficile, Nocardia asteroids төзімді.

Препарат Treponema pallidum қатысты белсенді емес.

Метилциллинге төзімді көптеген стафилококтар Ципроға да төзімді.

Упаковка и форма выпуска

По 14 таблеток покрытых оболочкой, в контурной ячейковой упаковке из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой. По 1 упаковке вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках в пачке картонной.
Қабықпен қапталған 14 таблеткадан поливинилхлоридті үлбірден және алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада. 1 қаптамадан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеде.