Ципро в растворе — инструкция по применению

Инструкция по применению ципро в растворе, описание действия препарата, показания к применению раствора ципро, взаимодействие с другими лекарствами, применение ципро (раствор) при беременности. Инструкции: Ципро в таблетках;
Торговое название: Ципро
Международное название: Ципрофлоксацин
Лекарственная форма: Раствор для внутривенных инфузий, 200 мг/100 мл
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01M Антибактериальные средства группы хинолонов
J01M A Фторхинолоны
Фарм. группа:
Антибактериальные препараты для системного использования. Противомикробные препараты – производные хинолона. Фторхинолоны. Ципрофлоксацин. Код АТХ J01MA02
Условия хранения:
Хранить в защищенном от света месте, при температуре не выше 25º С. Не замораживать! Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать по истечении срока годности!
Условия продажи:
По рецепту
Описание:
Бесцветный, прозрачный раствор, свободный от механических включений.

Состав ципро в растворе

100 мл раствора содержат
100 мл ерітіндінің құрамында

Активное вещество ципро

ципрофлоксацина лактата моногидрат 265.2мг, эквивалентно ципрофлоксацину 200мг
200 мг ципрофлоксацинге баламалы 265.2 мг ципрофлоксацин лактаты моногидраты

Вспомогательные вещества в ципро

натрия хлорид, кислота молочная 90 %, кислота хлороводородная, вода для инъекций
натрий хлориді, 90% сүт қышқылы, хлорсутек қышқылы, инъекцияға арналған су

Показания к применению раствора ципро

Инфекционно - воспалительные заболевания, вызванные чувствительными к препарату возбудителями:
  • инфекции дыхательных путей
  • инфекции ЛОР-органов
  • инфекции почек и мочевыводящих путей
  • гинекологические инфекции ( в т.ч.аднексит)
  • инфекции брюшной полости (бактериальные инфекции желудочно-кишечного тракта, желчевыводящих путей, перитонит)
  • инфекции кожи, слизистых оболочек и мягких тканей
  • инфекции опорно-двигательного аппарата
  • сепсис и перитонит
Препаратқа сезімтал қоздырғыштардан туындаған жұқпалы-қабыну ауруларында:
  • тыныс алу жолдарының жұқпаларында
  • инфекции ЛОР-мүшелерінің жұқпаларында
  • бүйрек және несеп шығару жолдарының жұқпаларында
  • гинекологиялық жұқпаларда (соның ішінде аднексит)
  • құрсақ қуысының жұқпаларында (асқазан-ішек жолының, өт шығару жолдарының бактериялық жұқпалары, перитонит)
  • терінің, шырышты қабықтың және жұмсақ тіндердің жұқпаларында
  • тірек-қимыл аппаратының жұқпаларында
  • сепсисте және перитонитте

Противопоказания ципро в растворе

  • повышенная чувствительность к ципрофлоксацину и другим компонентам препарата
  • беременность и период лактации
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • одновременный прием с тизанидином (риск выраженного снижения артериального давления, сонливости)
  • поражение сухожилий при лечении хинолинами
С осторожностью: при эпилепсии, заболеваниях центральной нервной системы, органических поражениях, судорожной готовности, инсульте, нарушении мозгового кровообращения, почечной недостаточности, печеночной недостаточности, психических заболеваниях, в пожилом возрасте.
  • ципрофлоксацинге және препараттың басқа компоненттеріне жоғары сезімталдық
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге
  • тизанидинмен бір мезгілде қабылдау (артериялық қысымның айқын төмендеу қаупі, ұйқышылдық)
  • хинолиндермен емдегенде сіңірлердің зақымдануы
Сақтықпен: эпилепсияда, орталық жүйке жүйесінің ауруларында, органикалық зақымдануларда, құрысуға дайын кезде, инсультте, ми қан айналымының бұзылуларында, бүйрек функциясының жеткіліксіздігінде, бауыр функциясының жеткіліксіздігінде, психикалық ауруларда, егде жаста.

Побочные действия раствора ципро

Часто
  • тошно, диарея,
  • боль и жжение, флебит в месте инъекции
Не часто
  • грибковые суперинфекции
  • эозинофилия
  • снижение аппетита
  • психомоторная гиперактивность/ажитация
  • головная боль, головокружение, повышенная утомляемость, повышение внутричерепного давления
  • рвота, метеоризм
  • холестатическая желтуха (особенно у пациентов с перенесенными заболеваниями печени), гепатит, гепатонекроз, повышение активности печеночных трансаминаз, щелочной фосфатазы, лактатдегидрогеназы, билирубина
  • сыпь, кожный зуд, крапивница
  • артралгия
  • нарушение функции почек
Редко
  • псевдомембранозный колит
  • лейкопения, анемия, нейтропения, лейкоцитоз, тромбоцитопения
  • аллергические реакции
  • аллергический отек/ангионевротический отек
  • спутанность сознания, чувство тревоги, бессонница, кошмарные сновидения, депрессии, галлюцинации
  • парестезии и дизестезии, гипестезии, тремор, судороги (включая приступы эпилепсии), вертиго
  • нарушения зрения (диплопия), шум в ушах, снижение слуха
  • тахикардия
  • вазодилатация, снижение артериального давления, ощущение «прилива» крови к лицу
  • бронхоспазм
  • фотосенсибилизация
  • миалгия, артрит, повышение мышечного тонуса, мышечные судороги
  • повышенное потоотделение, отек, повышенная светочувствительность
  • изменение содержания протромбина, повышение активности амилазы
Очень редко
  • гранулоцитопения, анемия, тромбоцитоз, гемолитическая анемия, апластическая анемия
  • анафилактические реакции, анафилактический шок
  • гипергликемия, гипогликемия
  • кристаллурия, интерстициальный нефрит, гломерулонефрит, дизурия, полиурия, альбуминурия, гематурия, повышение уровня мочевины, креатинина, задержка мочи, снижение азотвыделительной функции почек
  • психотические реакции (изредка прогрессирующие до состояний, в которых пациент может причинить себе вред), обморок
  • мигрень, нарушение координации движений, нарушение обоняния, гиперестезия, внутричерепная гипертензия (доброкачественная)
  • изменение цветовосприятия
  • нарушение слуха
  • васкулит
  • панкреатит
  • отек Квинке, синдром Стивенса-Джонсона, узловатая эритема, экссудативная многоформная эритема, синдром Лайелла (при внутривенном введении), лекарственная лихорадка
  • мышечная слабость, тендинит, разрыв сухожилий (преимущественно ахилловых), обострение симптомов миастении
  • нарушение походки
Частота не известна
  • периферическая нейропатия и полинейропатия
  • удлинение интервала QT, желудочковые аритмии (в том числе типа «пируэт»)
  • острая генерализованная пустулезная экзантема
Жиі
  • жүректің айнуы, диарея,
  • инъекция жасалған жердің ауыруы және күйдіруі, флебит
Жиі емес
  • зеңдік асқын жұқпалар
  • эозинофилия
  • тәбеттің төмендеуі
  • психомоторлы аса жоғары белсенділік/ажитация
  • бас ауыру, бас айналу, қатты шаршағыштық, бассүйекішілік қысымның жоғарылауы
  • құсу, метеоризм
  • холестаздық сарғаю (әсіресе бауыр ауруларын бастан өткерген емделушілерде), гепатит, гепатонекроз, бауыр трансаминазасы, сілтілік фосфатаза, лактатдегидрогеназа, билирубин белсенділігінің жоғарылауы
  • бөртпе, терінің қышуы, есекжем
  • артралгия
  • бүйрек функциясының бұзылуы
Сирек
  • жалған жарғақшалы колит
  • лейкопения, анемия, нейтропения, лейкоцитоз, тромбоцитопения
  • аллергиялық реакциялар
  • аллергиялық ісіну/ангионевротикалық ісіну
  • сананың шатасуы, үрейлену сезімі, ұйқысыздық, қорқынышты түстер көру, депрессиялар, елестеулер
  • парестезия және дизестезия, гипестезия, тремор, құрысулар (эпилепсия ұстамаларын қоса), вертиго
  • көрудің бұзылулары (диплопия), құлақтың шыңылдауы, естудің нашарлауы
  • тахикардия
  • вазодилатация, артериялық қысымның төмендеуі, бетке қан «құйылу» сезімі
  • бронхтың түйілуі
  • фотосенсибилизация
  • миалгия, артрит, бұлшықет тонусының жоғарылауы, бұлшықет құрысулары
  • терлеудің күшеюі, ісіну, жарыққа жоғары сезімталдық
  • протромбин мөлшерінің өзгеруі, амилаза белсенділігінің жоғарылауы
Өте сирек
  • гранулоцитопения, анемия, тромбоцитоз, гемолитикалық анемия, апластикалық анемия
  • анафилактикалық реакциялар, анафилактикалық шок
  • гипергликемия, гипогликемия
  • кристаллурия, интерстициальді нефрит, гломерулонефрит, дизурия, полиурия, альбуминурия, гематурия, мочевина, креатинин деңгейлерінің жоғарылауы, несеп іркілісі, бүйректің азотты бөліп шығару функциясының төмендеуі
  • психоздық реакциялар (кейде емделушінің өзіне-өзі зиян келтіруі мүмкін болатын жағдайға дейін өршитін), естен тану
  • бас сақинасы, қимыл үйлесімінің бұзылуы, иіс сезімінің бұзылуы, гиперестезия, бассүйекішілік гипертензия (қатерсіз)
  • түрлі түсті ажыратудың өзгеруі
  • естудің бұзылуы
  • васкулит
  • панкреатит
  • Квинке ісінуі, Стивенс-Джонсон синдромы, түйінді эритема, экссудативті көп пішінді эритема, Лайелл синдромы (көктамыр ішіне енгізгенде), дәрілік қызба
  • бұлшықет әлсіздігі, тендинит, сіңірлердің үзілуі (көбіне ахиллов сіңірінің), миастения симптомдарының өршуі
  • жүріс-тұрыстың бұзылуы
Жиілігі белгісіз
  • шеткергі нейропатия және полинейропатия
  • QT аралығының ұзаруы, қарыншалық аритмиялар (соның ішінде «пируэт» типті)
  • жайылған жедел пустулезді экзантема

Особые указания к применению

Ципро может вызывать реакцию со стороны центральной нервной системы, которая может проявляться тремором, напряжением, головокружением, спутанностью сознания, галлюцинациями и судорогами в редких случаях.

В связи с этим, Ципро должен применяться с осторожностью у пациентов с расстройствами центральной нервной системы, включая артериосклероз головного мозга и эпилепсию. У пациентов с судорогами в анамнезе, Ципро можно применяться только на фоне проведения адекватной противосудорожной терапии.

Случаи полинейропатии (на основании неврологических симптомов, таких, как боли, жжение, нарушения чувствительности или мышечная слабость, в отдельности или в комбинации) встречались у пациентов, получавших Ципрофлоксацин. Ципро следует отменить у пациентов с симптомами нейропатии (боль, жжение, покалывание, онемение, и/или слабость) с целью предотвращения развития необратимых нарушений.

Терапия хинолонами, может быть связана с реакциями гиперчувствительности, которые могут развиться даже после однократного приема препарата.

Терапия с Ципро должна быть прекращена при первых признаках аллергической реакции. При тяжелых анафилактических реакциях, может потребоваться неотложная медицинская помощь.

Как и в случае с другими антимикробными средствами широкого спектра действия, длительное применение Ципро может привести к повышенному росту нечувствительных микроорганизмов и суперинфекции.

При длительной терапии, рекомендуется периодическая оценка функции жизненно-важных органов и систем (почки, печень и кроветворение).

Тяжелые инфекции и микст – инфекции грамм – положительными и анаэробными возбудителями.

Монотерапия Ципро, не предназначена для лечения тяжелых инфекций и инфекций, вызванных грамм – положительными или анаэробными возбудителями. При таких инфекциях, Ципро следует применять в комбинации с другими антибактериальными препаратами.

Стрептококковые инфекции (включая вызванные Streptococcus Pneumoniae).
Ципро не рекомендуется к применению с целью лечения стрептококковых инфекций, ввиду недостаточной его эффективности.

Инфекции мочеполовых путей.
Фторхинолон – резистентные гонококковые уретриты, цервициты, эпидидимо-орхиты, воспалительные процессы малого таза, могут вызываться штаммами Neisseria Gonorrhoeae. Ципро применяется для лечения гонококковых уретритов или цервицитов только в случае, если их возбудитель не является резистентным к данному препарату. При эмпирическом применении Ципро для лечения эпидидимо – орхитов и воспалительных процессов малого таза необходимо назначать его только в комбинации с другими антибактериальными препаратами (например, цефалоспорин). Если не наблюдается клинического улучшения в течение первых трех суток лечения, препарат следует отменить.

Инфекции мочевых путей.
Резистентность к фторхинолонам со стороны кишечной палочки, наиболее часто встречаемого возбудителя инфекций мочевых путей – имеет территориальные отличия. При назначении препарата необходимо учитывать чувствительность к фторхинолонам кишечной палочки, высеваемой в данном регионе. Однократное введение Ципро связано с более низкой эффективностью, чем длительная терапия. Это следует принимать во внимание, в связи с повышающимся уровнем не чувсвительности кишечной палочки к хинолонам.

Заболевания костей и суставов.
Ципро следует применять в комбинации с другими антибактериальными препаратами в зависимости от результатов микробиологического исследования.

Заболевания мышц и связок.
Ципро не следует применять у пациентов с заболеваниями сухожильной ткани в анамнезе, связанных с применением ципрофлоксацина. В условиях применения Ципро могут развиваться тендиниты и разрывы сухожилий (особенно Ахиллова сухожилия), иногда с двух сторон и даже в первые 48 часов после начала лечения. Воспаления и разрывы сухожилий могут происходить даже через несколько месяцев после отмены Ципро. Риск тендинопатии может повышаться у пожилых пациентов или пациентов, одновременно получающих терапию кортикостероидами. При наличии любых симптомов тендинита (например, болезненный отек, воспаление), терапию Ципро следует отменить. Следует соблюдать покой пораженной конечности. Ципро следует применять с осторожностью у пациентов с тяжелой псевдопаралитической миастенией.

Фотосенсибилизация.
Ципрофлоксацин, как было доказано, вызывает реакции фотосенсибилизации. Пациентам, принимающим Ципро, следует избегать прямого контакта с солнечными лучами или УФ – облучения в ходе лечения.

Нарушения со стороны сердечно-сосудистой системы .
Следует применять хинолоны с осторожностью у пациентов с известными факторами риска относительно удлинения QT – интервала, такими, как:
  • наследственный синдром удлиненного QT – интервала
  • одновременное применение препаратов, удлиняющих QT – интервал (например, антиаритмические средства класса 1А и 3, трициклические антидепрессанты, макролиды, антипсихотические препараты)
  • некорректированные электролитные нарушения (например, гипокалиемия, гипомагниемия)
  • сердечная патология (например, сердечная недостаточность, инфаркт миокарда, брадикардия).
Пожилые пациенты и женщины могут оказаться более чувствительными к препаратам, удлиняющим интервал QT.

Желудочно – кишечный тракт.
Развитие тяжелой и упорной диареи в процессе или после окончания терапии (включая несколько недель после окончания лечения) может свидетельствовать о колите, связанном с антибиотиком (угрожающее состояние с возможностью летального исхода), требующем экстренного лечения. Ципро следует немедленно отменить и начать адекватную терапию. Препараты, угнетающие перистальтику кишечника таким пациентам противопоказаны.

Почки и мочевыводящие пути.
Сообщалось о случаях кристаллурии, связанной с ципрофлоксацином. Пациенты, получающие Ципро, должны получать достаточно жидкости, для предупреждения повышенной щелочной реакции мочи. Поскольку Ципро в основном выделяется в неизмененном виде через почки, у пациентов с нарушением почечной функции требуется корректировка дозы, во избежание возникновения побочных эффектов препарата из-за накопления ципрофлоксацина.

Гепатобилиарная система.
Сообщалось о случаях развития печеночного некроза и тяжелой печеночной недостаточности при применении ципрофлоксацина. В случае появления любых симптомов печеночной патологии (анорексия, желтушность кожных покровов и слизистых, потемнение мочи, кожный зуд или напряженный живот), терапию следует отменить.

Дефицит глюкозо-6-фосфатдегидрогеназы.
Имеются сообщения о случаях гемолитических реакций при применении ципрофлоксацина у пациентов с дефицитом глюкозо-6-фосфатдегидрогеназы. У таких пациентов следует избегать применения Ципро, кроме случаев, когда потенциальная польза превышает возможный риск. Следует регулярно проводить исследование крови, в связи с возможным развитием гемолиза.

Резистентность.
В ходе или по окончании курса лечения Ципро, если заболевание вызвано возбудителем, резистентным к препарату, возможно развитие клиники суперинфекции. Имеется также риск возникновения резистентных к препарату штаммов возбудителя при длительном лечении и при лечении нозокомиальных инфекций и / или инфекций, вызываемых стафилококками и псевдомонадами. Инфузионный раствор Ципро чувствителен к воздействию света, флакон следует извлекать из упаковки лишь непосредственно перед применением. При дневном свете полная эффективность раствора сохраняется в течении 3дней.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Учитывая такие побочные эффекты, как головокружение, расстройство зрения следует соблюдать осторожность при управлении автотранспортом и занятиях другими потенциально опасными видами деятельности, требующими повышенного внимания и быстроты психомоторных реакций.
Ципро орталық жүйке жүйесі тарапынан тремормен, сананың шатасуымен, елестеулермен және сирек жағдайларда құрысулармен көрініс беретін реакцияларды тудыруы мүмкін.

Осыған байланысты, Ципро, ми артериосклерозын және эпилепсияны қоса, орталық жүйке жүйесінің бұзылыстары бар емделушілерге сақтықпен қолданылуы тиіс. Сыртартқысында құрысулары бар емделушілерде, Ципроны құрысуларға қарсы талапқа сай ем жүргізу аясында қолдануға болады.

Полинейропатия жағдайлары (ауыру, күйдіру, сезімталдықтың бұзылуы немесе бұлшықет әлсіздігі сияқты неврологиялық симптомдар негізінде, жекелей немесе біріктіріп) Ципрофлоксацин қабылдаған емделушілерде кездесті. Ципроны қабылдауды, қайтымсыз бұзылулардың дамуына жол бермеу мақсатында, нейропатия симптомдары (ауыру, күйдіру, шаншу, ұю және/немесе әлсіздік) бар емделушілерде тоқтатқан жөн.

Хинолондармен емдеу аса жоғары сезімталдық реакцияларымен байланысты болуы мүмкін, олар тіпті препаратты бір рет қабылдаудан кейін де дамуы мүмкін.

Ципромен емдеу аллергиялық реакцияның алғашқы белгілерінде тоқтатылуы тиіс. Ауыр анафилактикалық реакцияларда шұғыл медициналық жәрдем қажет болуы мүмкін.

Микробтарға қарсы әсер ету ауқымы кең дәрілер жағдайындағы сияқты, Ципроны ұзақ уақыт қолдану сезімтал емес микроорганизмдердің күшті өсуіне және асқын жұқпаларға әкеп соғуы мүмкін.

Ұзақ уақыт емдеген кезде өмір үшін маңызды ағзалардың және жүйелердің (бүйрек, бауыр және қан түзу) функцияларына мезгіл-мезгіл баға беру ұсынылады.

Ауыр жұқпалар және микст – грамм-оң және анаэробтық қоздырғыштар жұқпалары.

Ципро моноемі ауыр жұқпаларды және грамм-оң немесе анаэробтық қоздырғыштардан туындаған жұқпаларды емдеуге арналмаған. Мұндай жұқпаларда Ципроны бактерияларға қарсы басқа препараттармен біріктіріп қолданған жөн.

Стрептококктік жұқпалар (Streptococcus Pneumoniae әсерінен туындағандарды қоса).
Ципроны, оның тиімділігі жеткіліксіз болғандықтан, стрептококктік жұқпаларды емдеу мақсатында қолдануға ұсынылмайды.

Несеп-жыныс жолдарының жұқпалары.
Фторхинолон – резистентті гонококктік уретриттер, цервициттер, эпидидимо-орхиттер, кіші жамбастың қабыну үдерістері Neisseria Gonorrhoeae штаммдарынан туындауы мүмкін. Ципро гонококктік уретриттерді немесе цервициттерді емдеу үшін, егер олардың қоздырғыштары осы препаратқа резистентті болып табылған жағдайда ғана, қолданылады. Эпидидимо-орхиттерді және кіші жамбастың қабыну үдерістерін емдеу үшін Ципроны эмпириялық қолданғанда оны тек бактерияларға қарсы басқа препараттармен (мысалы, цефалоспорин) біріктіріп тағайындау қажет. Егер емдеудің алғашқы үш тәулігі ішінде клиникалық жақсару байқалмаса, препаратты қолдануды тоқтатқан жөн.

Несеп жолдарының жұқпалары.
Фторхинолондарға несеп жолдарының жиірек кездесетін қоздырғышы - ішек таяқшалары тарапынан резистенттіліктің аумақтық айырмашылықтары бар. Препаратты тағайындаған кезде осы аумақта пайда болған ішек таяқшасының фторхинолондарға сезімталдығын ескеру қажет. Ципроны бір рет енгізу ұзақ емдеуге қарағанда тиімділігінің төменірек болуымен байланысты. Мұны хинолондарға ішек таяқшасының сезімтал еместігі деңгейінің жоғарылауымен байланысты ескерген жөн.

Сүйектер мен буындар аурулары
Ципроны, микробиологиялық зерттеу нәтижелеріне қарай, бактерияларға қарсы басқа препараттармен біріктіріп қолдану керек.

Бұлшықеттер мен байламдар аурулары
Ципроны сыртартқысында ципрофлоксацинді қолданумен байланысты сіңір тіндерінің аурулары бар емделушілерге қолданбаған жөн. Ципроны қолдану жағдайларында тендиниттер және сіңірлердің (әсіресе Ахиллов сіңірі) үзілулері кейде екі жақты және тіпті емдеуді бастағаннан кейін алғашқы 48 сағаттың ішінде дамуы мүмкін. Сіңірлердің қабынуы және үзілулері Ципроны қабылдауды тоқтатқаннан кейін тіпті бірнеше айдан кейін де жүруі мүмкін. Тендинопатия қаупі егде жастағы емделушілерде немесе кортикостероидтармен бір мезгілде ем қабылдап жүрген емделушілерде жоғарылауы мүмкін. Тендиниттің кез келген симптомдары (мысалы, ауыратын ісіну, қабыну) бар болғанда Ципромен емдеуді тоқтатқан жөн. Зақымданған аяқты қимылдатпау керек. Ципроны ауыр жалған салдану миастениясы бар емделушілерге сақтықпен қолданған жөн.

Фотосенсибилизация.
Ципрофлоксацин, айғақталғандай, фотосенсибилизация реакциясын тудырады. Ципро қабылдап жүрген емделушілер емделу барысында күн сәулесінің тікелей түсуінен немесе УК сәулеленуден аулақ болғаны жөн.

Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан бұзылулар.
  • Хинолондарды QT аралығының ұзаруына қатысты:
  • тұқым қуалайтын QT аралығының ұзару синдромы
  • QT аралығын ұзартатын препараттарды (мысалы, аритмияға қарсы 1А және 3 класс дәрілері, үшциклді антидепрессанттар, макролидтер, антипсихоздық препараттар) бір мезгілде қолдану
  • түзетілмеген электролиттік бұзылулар (мысалы, гипокалиемия, гипомагниемия)
  • жүрек патологиясы (мысалы, жүрек функциясының жеткіліксіздігі, миокард инфарктісі, брадикардия) сияқты белгілі қауіп факторлары бар емделушілерге абайлап қолдану керек.
Егде жастағы емделушілер және әйелдер QT аралығын ұзартатын препараттарға сезімталдау болуы мүмкін.

Асқазан-ішек жолы.
Емдеу барысында немесе емдеуді аяқтағаннан кейін (емдеуді аяқтағаннан кейінгі бірнеше аптаны қоса) ауыр және тоқтамайтын диареяның дамуы (өліммен аяқталу қаупін төндіретін жағдай) шұғыл емдеуді қажет ететін колитті айғақтауы мүмкін. Ципроны қолдануды дереу тоқтатқан және талапқа сай ем жүргізуді бастаған жөн. Мұндай емделушілерге ішектің жиырылыуын тежейтін препараттарды қолдануға болмайды.

Бүйректер және несеп шығару жолдары.
Ципрофлоксацинмен байланысты кристаллурия жағдайлары жөнінде мәлімделді. Ципро қабылдап жүрген емделушілер, несептің сілтілік реакциясының жоғарылауына жол бермеу үшін, сұйықтықты жеткілікті қабылдауы тиіс. Ципро негізінен өзгермеген түрде бүйрек арқылы бөлініп шығатын болғандықтан, ципрофлоксациннің жиналып қалуына байланысты препараттың жағымсыз әсерлерінің пайда болуына жол бермеу үшін, бүйрек функциясы бұзылған емделушілерде дозаны түзету қажет болады. Гепатобилиарлы жүйе. Ципрофлоксацинді қолданған кезде бауыр некрозының және бауыр функциясының ауыр жеткіліксіздігінің даму жағдайлары жөнінде мәлімделді. Бауыр патологиясының кез келген симптомдары (анорексия, тері жабындарының және шырышты қабықтарының сарғаюы, несептің қараюы, терінің қышуы немесе іштің кернеуі) пайда болған жағдайда емдеуді тоқтатқан жөн.

Глюкозо-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы.
Глюкозо-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы бар емделушілерде ципрофлоксацинді қолданғанда болған гемолитикалық реакция жағдайлары жөнінде мәлімдемелер бар. Мұндай емделушілерде, потенциальді пайдасы ықтимал қаупінен басым болатын жағдайлардан басқасында, Ципроны қолданбаған жөн. Гемолиздің дамуы мүмкін болғандықтан, қанға үнемі зерттеу жүргізген жөн.

Резистенттілік.
Ципромен емдеу курсының барысында немесе соңында, егер ауру препаратқа резистентті қоздырғыштан туындаған болса, асқын жұқпа клиникасы дамуы мүмкін. Сондай-ақ ұзақ емделгенде және нозокомиальді жұқпаларды және/немесе стафилококктерден және псевдомонадтардан туындаған жұқпаларды емдегенде препаратқа резистентті қоздырғыш штаммдарының пайда болу қаупі де бар. Ципроның инфузиялық ерітіндісі жарықтың әсеріне сезімтал, құтыны қаптамадан тек қолданар алдында ғана шығарған жөн. Күндізгі жарықта ерітіндінің толық тиімділігі 3 күн бойы сақталады.

Көлік құралын және қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне дәрілік заттың ықпал ету ерекшеліктері
Бас айналу, көру бұзылыстары сияқты жағымсыз әсерлерін ескеріп, автокөлікті басқару және зейінді жұмылдыру мен психомоторлы реакциялардың шапшаңдығын қажет ететін қауіпті қызмет түрлерімен айналысқанда сақ болған жөн.

Дозировка и способ применения

Раствор для внутривенного капельного введения.

Инфузионный раствор Ципро вводят внутривенно капельно в течении 30 мин при дозировке 200 мг и в течении 60 мин, при дозировке – 400 мг. Медленное введение в большую вену уменьшает дискомфорт, ощущаемый пациентом и снижает риск развития флебита.

Инфузионный раствор Ципро можно вводить отдельно или в смеси с другими инфузионными растворами. Инфузионный раствор Ципро совместим с физиологическим раствором, раствором Рингера, лактатным раствором Рингера, 5% и 10% растворами глюкозы, 10% раствором фруктозы.

Несовместим с растворами, имеющими рН выше 7.

При отсутствии других назначений рекомендуется соблюдать следующий режим дозирования для взрослых:

Инфекции дыхательных путей – 200 мг два раза в сутки или 400 мг два раза в сутки, в зависимости от тяжести инфекции и состояния пациента.

Инфекции мочевыводящих путей, острые, неосложненные – 200 мг два раза в сутки.

Цистит у женщин (до менопаузы) – 100 мг, один раз в сутки.

Инфекции мочевыводящих путей, осложненные – 400 мг два раза в сутки.

Другие инфекции см. раздел «Показания к применению» - 200 мг два раза в сутки или 400 мг один раз в сутки, в зависимости от тяжести инфекции и состояния пациента.

Особо тяжелые, представляющие угрозу жизни инфекции, в т. ч. стрептококковая пневмония, возвратные инфекции при кистозном фиброзе, инфекции костей и суставов, септицемия, перитонит в особенности при наличии Pseudomonas, Staphylococcus, Streptococcus – 400 мг три раза в сутки.

Для профилактики инфекций при хирургических вмешательствах за 30 – 60 мин до начала операции, внутривенно капельно 200 мг – 400 мг в зависимости от тяжести инфекции и состояния пациента. При длительных операциях повторное введение проводят через 4 часа.

Продолжительность терапии зависит от тяжести заболевания и его клинического и бактериологического течения. Весьма важно продолжать лечение систематически по меньшей мере 3 дня после исчезновения лихорадки или других клинических симптомов. Средняя продолжительность лечения: 1 день при острой неосложнённой гонорее и цистите, до 7 дней при инфекциях почек, мочевыводящих путей и брюшной полости, весь период нейтропении у пациентов с ослабленным иммунитетом, максимум 2 месяца при остеомиелите, 7—14 дней при других инфекциях.

При инфекциях, вызванных стрептококками, из-за риска поздних осложнений лечение должно продолжаться не менее 10 дней. При инфекциях, вызванных хламидиями, терапию также следует проводить как минимум в течение 10 дней.

При лечении пациентов пожилого возраста следует применять как можно более низкие дозы препарата, исходя из тяжести заболевания и клиренса креатинина.

Режим дозирования при нарушении функции почек:

При клиренсе креатинина от 31 до 60 мл/мин или его концентрации в плазме крови от 1,4 до 1,9 мг/100 мл, максимальная доза ципрофлоксацина должна составлять 800мг в сутки при внутривенном введении.

При клиренсе креатинина менее 30 мл/мин или его концентрации в плазме крови более 2,0 мг/100 мл, максимальная доза ципрофлоксацина должна составлять 400мг в сутки при внутривенном введении.

При проведении гемодиализа режим дозирования аналогичен описанному в пункте 1.2; в дни проведения гемодиализа ципрофлоксацин применяют после этой процедуры.

У амбулаторных больных на непрерывном перитонеальном диализе, производится добавление инфузионного раствора ципрофлоксацина к диализату (внутриперитонеально): 50 мг ципрофлоксацина на 1 литр диализата вводится 4 раза в сутки, каждые 6 часов.
Көктамыр ішіне тамшылатып енгізуге арналған ерітінді.

Ципроның инфузиялық ерітіндісін 200 мг доза кезінде 30 минут бойы және 400 мг доза кезінде - 60 минут бойы көктамыр ішіне тамшылатып енгізеді. Үлкен көктамырға баяу енгізу емделушіге сезілетін жайсыздықты азайтады және флебиттің даму қаупін төмендетеді.

Ципроның инфузиялық ерітіндісін жеке немесе басқа да инфузиялық ерітінділермен қосып енгізуге болады. Ципроның инфузиялық ерітіндісі физиологиялық ерітінділермен, Рингер ерітіндісімен, Рингердің лактатты ерітіндісімен, 5% және 10% глюкоза ерітінділерімен, 10% фруктоза ерітіндісімен үйлеседі.

рН 7-ден жоғары ерітінділермен үйлеспейді.

Басқа тағайындаулар болмаған кезде ересектер үшін мынадай дозалау режимін сақтау ұсынылады:

Тыныс алу жолдарының жұқпалары – тәулігіне екі рет 200 мг немесе жұқпаның ауырлығына және емделушінің жағдайында байланысты тәулігіне екі рет 400 мг.

Несеп шығару жолдарының жедел, асқынбаған жұқпалары – тәулігіне екі рет 200 мг.

Әйелдердегі цистит (менопаузаға дейін) – тәулігіне бір рет 100 мг.

Несеп шығару жолдарының асқынған жұқпалары – тәулігіне екі рет 400 мг.

Басқа да жұқпаларда «Қолданылуы» бөлімін қараңыз – жұқпаның ауырлығына және емделушінің жағдайында байланысты тәулігіне екі рет 200 мг немесе тәулігіне бір рет 400 мг.

Өмірге қауіп төндіретін аса ауыр жұқпа, соның ішінде стрептококктік пневмония, кистозды фиброз кезіндегі қайталанған жұқпалар, сүйек және буын жұқпалары, септицемия, Pseudomonas, Staphylococcus, Streptococcus әсерінен туындаған перитонит – тәулігіне үш рет 400 мг.

Хирургиялық араласымдар кезіндегі жұқпалардың алдын алу үшін операцияны бастаудан 30 – 60 минут бұрын жұқпаның ауырлығына және емделушінің жағдайында байланысты көктамыр ішіне 200 мг – 400 мг тамшылатып енгізеді. Ұзаққа созылған операцияларда қайталап енгізуді 4 сағаттан соң жүргізеді.

Емдеу ұзақтығы аурудың ауырлығына және оның клиникалық және бактериологиялық жағдайына байланысты. Қызба немесе басқа да клиникалық симптомдар қайтқаннан кейін кем дегенде 3 күн бойы емдеуді жүйелі түрде жалғастыру өте маңызды. Орташа емдеу ұзақтығы: жедел асқынбаған созда және циститте 1 күн, бүйрек, несеп шығару және құрсақ қуысы жолдарының жұқпаларында 7 күнге дейін, иммунитеті әлсіреген емделушілерде нейтропенияның барлық кезеңінде, остеомиелитте ең көбі 2 ай, басқа жұқпаларда 7—14 күн.

Стрептококк әсерінен туындаған жұқпаларда, кеш асқыну қаупіне байланысты емдеу кем дегенде 10 күнге созылуы тиіс. Хламидиялардан туындаған жұқпаларда емдеуді ең кемінде 10 күн бойы жүргізген жөн.

Егде жастағы емделушілерді емдеу кезінде аурудың ауырлығына және креатинин клиренсіне байланысты препараттың төменірек дозасын қолдану керек.

Бүйрек функциясы бұзылған кездегі дозалау режимі:

Креатинин клиренсі минутына 31-ден 60 мл-ге дейінгі немесе қан плазмасындағы оның концентрациясы 1,4-тен 1,9 мг/100 мл-ге дейін болғанда, ципрофлоксациннің көктамыр ішіне енгізілетін ең жоғарғы дозасы тәулігіне 800 мг құрауы тиіс.

Креатинин клиренсі минутына 30 мл-ден кем немесе оның қан плазмасындағы ең жоғары концентрациясы 2,0 мг/100 мл-ден артық болған кезде, ципрофлоксациннің көктамыр ішіне енгізілетін ең жоғары дозасы тәулігіне 400 мг құрауы тиіс.

Гемодиализ жүргізген кезде дозалау режимі 1.2 тармаққа ұқсас; гемодиализ жүргізген күндері ципрофлоксацинді осы емшаралардан кейін қолданады.

Амбулаторлық науқастарда үздіксіз перитонеальді диализде диализатқа (ішпердеішілік) ципрофлоксациннің инфузиялық ерітіндісін қосып жүргізеді: 1 литр диализатқа 50 мг ципрофлоксацин әрбір 6 сағат сайын тәулігіне 4 рет енгізіледі.

Взаимодействие с лекарствами

Одновременное применение Ципро с тизанидином приводит к значительному увеличению концентрации в сыворотке крови последнего. Результатом сочетанного применения может оказаться клинически значимое и продолжительное снижение артериального давления, приводящее к сонливости, слабости, заторможенным психомоторным реакциям, поэтому одновременное этих применение препаратов противопоказано.

Активность препарата возрастает при сочетании с бета-лактамными антибиотиками, аминогликозидами, ванкомицином, клиндамицином, метронидазолом.

При сочетанном применении ципрофлоксацина и препаратов, содержащих омепразол, может отмечаться незначительные снижение максимальной концентрации препарата в плазме и уменьшение площади под кривой «концентрации-время».

Ципро повышает концентрацию теофиллина в сыворотке крови, задерживает его выведение из организма и повышает токсичность. При одновременном применении необходимо контролировать уровень теофиллина в сыворотке крови.

У пациентов, получающих Ципро возможно временное увеличение содержания креатинина в плазме крови.

Фторхинолоны усиливают действие антикоагулянтов, поэтому необходимо контролировать протромбиновый индекс.

Одновременное применение ципрофлоксацина и варфарина может усилить эффект варфарина.

Пробенецид, ингибируя ренально-тубулярную секрецию ципрофлоксацина, может повысить уровень его концентрации в плазме.

При одновременном применении ципрофлоксацина может замедляться тубулярный транспорт (почечный метаболизм) метатрексата, что может сопровождаться повышением концентрации метотрексата в плазме крови. При этом может увеличиваться вероятность побочных явлений метотрексата. В связи с этим за пациентами, получающих сочетанную терапию метотрексатом и ципрофлоксацином, должно быть установлено тщательное наблюдение.

Одновременное применение репинирола и ципрофлоксацина, умеренного ингибитора изофермента CYP450 1A2, приводит к увеличению Сmax концентрации репинирола на 60 и 84 %, соответственно. Хотя обычно пациенты хорошо переносят лечение репиниролам, имеются сообщения о возможном взаимодействии с ципрофлоксацином, связанном с развитием побочных эффектов при одновременном применении этих препаратов.

Одновременное применение лидокаина и ципрофлоксацина, умеренного ингибитора изофермента CYP450 1A2, приводит к снижению клиренса лидокаина на 22 % при его внутривенном введении. Несмотря на хорошую переносимость лидокаина, при одновременном применении с ципрофлоксацином возможно усиление побочных эффектов вследствие взаимодействия.

При одновременном назначении клозапина и ципрофлоксацина в дозе 250 мг в течении 7 дней наблюдалось увеличение сывороточных концентраций клозапина и N-десметилклозапина на 29 % и 31 % соответственно.

При совместном применении Ципро с фенитоином у некоторых больных отмечались изменения уровня (повышение или понижение) последнего в сыворотке крови.

При совместном применении Ципро с глибенкламидом, может развиться гипогликемия.

Существует риск повышения возбудимости ЦНС и возникновения судорог при совместном применении с нестероидными противовоспалительными препаратами.
Ципроны тизанидинмен бір мезгілде қолдану қан сарысуында соңғысының концентрациясының айтарлықтай артуына әкеледі. Біріктіріп қолданудың нәтижесі артериялық қысымның ұйқышылдыққа, әлсіздікке, психомоторлы реакциялардың тежелушілігіне әкелетін клиникалық тұрғыдан маңызды және ұзақ уақыт төмендеуі болуы мүмкін, сондықтан осы препараттарды бір мезгілде қолдануға болмайды.

Бета-лактамды антибиотиктермен, аминогликозидтермен, ванкомицинмен, клиндамицинмен, метронидазолмен біріктіргенде препараттың белсенділігі артады.

Ципрофлоксацинді және құрамында омепразол бар препараттарды біріктіріп қолданғанда, плазмада препараттың ең жоғары концентрациясының елеусіз төмендеуі және «концентрация-уақыт» қисығы астындағы ауданның азаюы білінуі мүмкін.

Ципро қан сарысуындағы теофиллиннің концентрациясын жоғарылатады, организмнен оның шығарылуын кідіртеді және уыттылығын арттырады. Бір мезгілде қолданған кезде қан сарысуындағы теофиллиннің деңгейін бақылау керек.

Ципроны қабылдап жүрген емделушілерде қан плазмасындағы креатининнің мөлшері уақытша артуы мүмкін.

Фторхинолондар антикоагулянттардың әсерін күшейтеді, сондықтан протромбин индексін бақылау қажет.

Ципрофлоксацинді және варфаринді бір мезгілде қолдану варфариннің әсерін күшейтуі мүмкін.

Пробенецид, ципрофлоксациннің ренальді-тубулярлы секрецияны тежей отырып, плазмада оның концентрациясын жоғарылатуы мүмкін.

Ципрофлоксацинді бір мезгілде қолданғанда метатрексаттың тубулярлы тасымал (бүйректік метаболизм) баяулауы мүмкін, бұл қан плазмасында метотрексат концентрациясының жоғарылауымен қатар жүруі мүмкін. Мұндайда метотрексаттың жағымсыз құбылыстарының ықтималдылығы артуы мүмкін. Осыған байланысты, метотрексатты және ципрофлоксацинді біріктіріп ем қабылдап жүрген емделушілер мұқият бақылауға алынуы тиіс.

Репиниролды және ципрофлоксацинді, CYP450 1A2 изоферментінің орташа тежегішін бір мезгілде қолдану репиниролдың Сmax концентрациясының сәйкесінше 60 және 84%-ға артуына әкеледі. Әдетте емделушілерде репиниролмен емделудің жағымдылығы жақсы болса да, осы препараттарды бір мезгілде қолданғанда жағымсыз әсерлердің дамуына байланысты, ципрофлоксацинмен өзара әрекеттесуі мүмкін екендігі жөнінде мәлімдемелер бар.

Лидокаинді және ципрофлоксацинді, CYP450 1A2 изоферментінің орташа тежегішін бір мезгілде қолдану, көктамыр ішіне енгізгенде, лидокаин клиренсінің 22%-ға төмендеуіне әкеледі. Лидокаиннің жағымдылығының жақсы екендігіне қарамастан, ципрофлоксацинмен бір мезгілде қолданғанда өзара әрекеттесуі салдарынан жағымсыз әсерлері күшеюі мүмкін.

Клозапинді және ципрофлоксацинді 250 мг дозада 7 күн бойы бір мезгілде тағайындағанда клозапиннің және N-десметилклозапиннің сарысулық концентрациялары сәйкесінше 29% және 31%-ға артқаны байқалды.

Ципроны фенитоинмен біріктіріп қолданған кезде кейбір науқастарда соңғысының қан сарысуындағы деңгейінің өзгергені (жоғарылауы немесе төмендеуі) байқалған.

Ципроны глибенкламидпен біріктіріп қолданған кезде гипогликемия дамуы мүмкін.

Қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен біріктіріп қолданған кезде ОЖЖ қозуының жоғарылау және құрысудың пайда болу қаупі бар.

Передозировка ципро в растворе

Симптомы: головокружение, тошнота, рвота, диарея, нарушение сознания, судороги.

Лечение: поддерживающая и симптоматическая терапия. Обеспечение достаточного поступления жидкости в организм. С помощью гемо- или перитонеального диализа может быть выведено менее 10% препарата. Специфического антидота нет.
Симптомдары: бас айналу, жүректің айнуы, құсу, диарея, сананың бұзылуы, құрысулар.

Емі: демеуші және симптоматикалық ем. Организмге сұйықтықтың жеткілікті мөлшерде түсуін қамтамасыз ету. Гемо- немесе перитонеальді диализдің көмегімен препараттың кем дегенде 10%-ы шығарылуы мүмкін. Арнайы у қайтарғысы жоқ.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Биодоступность ципрофлоксацина составляет 50 – 85%. Максимальная концентрация в плазме крови после инфузионного введения достигается через 60 мин и составляет 2,1мкг/мл, концентрация в плазме через 12 часов составляет 0,1мкг\мл.

Высокие концентрации препарата наблюдаются в легких, почках, печени, желчном пузыре, семенной жидкости, ткани предстательной железы, миндалинах, эндометрии, фаллопиевых трубах и яичниках. Концентрация препарата в этих тканях выше, чем в сыворотке. Ципрофлоксацин также хорошо проникает в кости, слезную жидкость, бронхиальный секрет, слюну, кожу, мышцы, плевру, брюшину, лимфу, проходит через плаценту.

Накапливающаяся концентрация ципрофлоксацина в нейтрофилах крови в 2 – 7 раз выше, чем в сыворотке.

Объем распределения в организме составляет 2 – 3,4 л/кг.

В спинномозговую жидкость препарат проникает в небольшом количестве, где его концентрация составляет 6 – 10% от таковой в сыворотке крови.

Степень связывания ципрофлоксацина с белками плазмы составляет 30%.

Общий клиренс составляет около 35 л/ч.

Метаболизируется в печени (15 – 30%) с образованием малоактивных мета-болитов (диэтилципрофлоксацин, сульфоципрофлоксацин, оксоципрофлок-сацин, формилципрофлоксацин), три из которых проявляют антибактериальную активность in vitro. Период полувыведения составляет 3-5 ч.

Основной путь выведения ципрофлоксацина из организма – почки. С мочой выводится 50 – 70%, с калом – 15 – 30%.
Ципрофлоксациннің биожетімділігі 50 – 85% құрайды. Инфузиялық енгізуден кейін қан плазмасындағы ең жоғары концентрациясына 60 минуттан соң жетеді және 2,1мкг/мл құрайды, 12 сағаттан кейін плазмадағы концентрациясы 0,1мкг\мл құрайды.

Препараттың жоғары концентрациясы өкпеде, бүйректе, бауырда, өт қабында, ұрық сұйықтығында, қуық асты безінің тіндерінде, бадамша бездерде, эндометрияларда, фаллопий түтіктерінде және аналық бездерде байқалады. Препараттың концентрациясы бұл тіндерде сарысудағыға қарағанда жоғары болады. Ципрофлоксацин сүйектерге, көз жасы сұйықтығына, бронх секретіне, сілекейге, теріге, бұлшықеттерге, плевраға, ішастарға, лимфаға жақсы енеді, плацента арқылы өтеді. Қандағы нейтрофильдерде препараттың жинақталатын концентрациясы, сарысудағыға қарағанда 2-7 есе жоғары.

Организмдерде таралу көлемі дене салмағының әр кг шаққанда 2-3,4 л құрайды.

Препарат жұлын сұйықтығына аздаған мөлшерде өтеді, онда оның концентрациясы қан сарысуындағыдайдың 6-10%-ын құрайды.

Ципрофлоксациннің плазма ақуыздарымен байланысу дәрежесі 30% құрайды.

Жалпы клиренсі шамамен сағатына 35 л құрайды.

Бауырда белсенділігі аз метаболиттер (диэтилципрофлоксацин, сульфоципрофлоксацин, оксоципрофлоксацин, формилципрофлоксацин) түзе отырып, (15-30%) метаболизденеді, олардың үшеуі бактерияларға қарсы in vitro белсенділік танытады. Жартылай шығарылу кезеңі 3-5 сағатты құрайды.

Организмнен ципрофлоксациннің негізгі шығарылу жолы – бүйрек арқылы. Несеппен 50 – 70%, нәжіспен – 15 – 30% шығарылады.

Фармакодинамика

Ципро является синтетическим фторхинолоном, обладает бактерицидными свойствами. Подавляет ДНК-гиразу и угнетает синтез бактериальной ДНК. Действует бактерицидно на грамотрицательные микроорганизмы в период покоя и деления, на грамположительные микроорганизмы – только в период деления.

Ципро активен в отношении грамотрицательных аэробных бактерий: Campylobacter jejuni, Citrobacter spp, Enterobacter spp., Escherichia coli, Haemophilus spp., Klebsiella spp., Morganella morganii, Proteus spp., Providencia spp., Pseudomonas aeruginosa, Salmonella spp., Serratia marcensens, Shigella spp., Neisseria spp., Aeromonas spp., Vibrio spp., Yersinia spp., Pаsteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, грамположительных аэробных бактерий: Staphylococcus spp, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes.

Препарат также активен в отношении некоторых внутриклеточных возбудителей (Leoginella pneumophila, Brucella spp., Chlamydia trachomatis, Listeria monocytogenes, Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium kansasii, Corynebacterium diphtheriae).

К препарату умеренно чувствительны Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis, Mycoplasma hominis, Gardnerella spp., Mycobacterium aviumintrace-llulare (для их подавления требуются высокие концентрации). К препарату устойчивы Bacteroides fragalis, Pseudomonas cepacia, Pseudomonas maltophilia, Ureaplasma urealyticum, Clostridium difficile, Nocardia asteroides.
Ципро неактивен в отношении Treponema pallidum.

Большинство стафилококков, устойчивых к метилциллину, резистентны и к Ципро.
Ципро синтетикалық фторхинолон болып табылады, бактерицидтік қасиеті бар. ДНҚ-гиразаны басады және бактериялық ДНҚ синтезін бәсеңдетеді. Грамтеріс микроорганизмдерге тыныштық және бөліну кезеңінде, грамоң микроорганизмдерге тек бөліну кезеңінде бактерицидтік әсерін тигізеді.

Ципро грамтеріс аэробтық бактерияларға: Campylobacter jejuni, Citrobacter spp, Enterobacter spp., Escherichia coli, Haemophilus spp., Klebsiella spp., Morganella morganii, Proteus spp., Providencia spp., Pseudomonas aeruginosa, Salmonella spp., Serratia marcensens, Shigella spp., Neisseria spp., Aeromonas spp., Vibrio spp., Yersinia spp., Pаsteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, грамоң аэробтық бактерияларға: Staphylococcus spp, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes қатысты белсенді.

Препарат сондай-ақ кейбір жасушаішілік қоздырғыштарға (Leoginella pneumophila, Brucella spp., Chlamydia trachomatis, Listeria monocytogenes, Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium kansasii, Corynebacterium diphtheriae) қатысты да белсенді.

Препаратқа Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis, Mycoplasma hominis, Gardnerella spp., Mycobacterium avium-intracellulare орташа сезімтал (оларды бәсеңдету үшін жоғары концентрация қажет болады).

Препаратқа Bacteroides fragalis, Pseudomonas cepacia, Pseudomonas maltophilia, Ureaplasma urealyticum, Clostridium difficile, Nocardia asteroides төзімді.

Ципро Treponema pallidum-ге қатысты белсенді емес.

Метилциллинге төзімді көптеген стафилококктер Ципроға да резистентті болады.

Упаковка и форма выпуска

По 100 мл во флаконы стеклянные для инфузионных растворов вместимостью 100 мл, укупоренные пробками из резины и обжатых колпачками алюминиевыми с защитной пластиковой крышкой. На флаконы наклеивают этикетки из бумаги. Каждый флакон вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках и полиэтиленовым пакетом для подвешивания флакона на штатив, вкладывают в картонную пачку.
Резеңке тығынмен тығындалған және қорғаныш пластик қақпағы бар алюминий қалпақшамен қаусырылған, сыйымдылығы 100 мл, инфузиялық ерітінділерге арналған шыны құтыларда 100 мл-ден. Құтыларға қағаздан жасалған заттаңба жапсырылған. Әрбір құты медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен және штативке құтыны ілуге арналған полиэтиленді пакетпен бірге картоннан жасалған қорапшаға салынған.